Δελφινοι

πάλι παραιτήθηκε ο Αλαβάνος?

Archive for Οκτώβριος 2007

Χάσμα γενεών

with one comment

Generation Gap

© Joi / flickr

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί όλων μας οι πατεράδες, προτιμούν Βενιζέλο, και όλοι τους οι υιοί, προτιμούμε Παπανδρέου.

Έχει να κάνει με το πόσο ρομαντικοί ή κυνικοί είμαστε; Έχει να κάνει με το πόσο ριζοσπαστικοί ή συντηρητικοί είμαστε; Έχει να κάνει με τα βιώματα και την πείρα του καθενός μας; Είναι μια φροϋδική ανάγκη να ξεφύγουμε απ’ τη σκιά του πατέρα και να πορευτούμε ανεξάρτητοι προς την αυτοπραγμάτωση;

Ειλικρινά δεν ξέρω και μου κάνει εντύπωση.

Δεν πιστεύω ότι ο πατέρας μου είναι πιο κυνικός από εμένα. Το αντίθετο μάλιστα. Έχει αντιλήψεις για την πολιτική που τις βρίσκω ώρες-ώρες πολύ ρομαντικές. Είναι όμως, ένας άνθρωπος μετρημένος. Τα μυαλά του ποτέ δεν πήραν αέρα, πατούσε πάντα σταθερά στη γη. Γι’ αυτόν τα πράγματα είναι απλά, χειροπιαστά. Γι’ αυτό και πολλές φορές τα βλέπει άσπρο-μαύρο.

Στο μυαλό του πατέρα μου είναι αδιανόητο ο κόσμος να ψηφίζει αυτόν τον Καραμανλή, αυτή τη Νέα Δημοκρατία. Προτιμά να πιστέψει θεωρίες συνωμοσίας παρά να δεχτεί ότι ο κόσμος δε συμπαθεί πλέον το ΠΑΣΟΚ. Δεν μπορεί μια τόσο ανίκανη και άθλια κυβέρνηση να παραμένει κυβέρνηση. Ό,τι κι αν έχει κάνει το ΠΑΣΟΚ, είναι πάλι καλύτερο! Κι όσο πιο γρήγορα έρθει στην εξουσία, τόσο το καλύτερο για όλους μας. Αν λοιπόν, ο Βενιζέλος μπορεί να φέρει το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, αμέσως, εδώ και τώρα, τότε ναι, αυτόν υποστηρίζουμε. Καλός ο Γιωργάκης, αλλά λίγος…

Πράγματι, αυτή η κυβέρνηση είναι άθλια. Συμφωνώ, και το έχω γράψει επανειλημμένως ότι δεν άξιζε δεύτερη ευκαιρία. Ειδικά μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές του Αυγούστου, η Νέα Διακυβέρνηση έπρεπε να αποτελεί παρελθόν. Ο Ελληνικός Λαός όμως, με αποστόμωσε, και μένα και τον πατέρα μου. Με τρόπο εντυπωσιακό!

Εκεί είναι η αντίρρησή μου. Εκεί είναι η ένστασή μου. Εκεί είναι η διαφοροποίησή μου.

Δεν ξέρω αν το ΠΑΣΟΚ με αρχηγό τον Ευάγγελο Βενιζέλο μπορεί να κερδίσει τις εκλογές κόντρα σ’ αυτή τη Νέα Δημοκρατία, όπως έδειξε μια εξόχως αντιφατική δημοσκόπηση που είχε δημοσιεύσει το Έθνος. Πιστεύω όμως, ότι με αρχηγό τον Ευάγγελο Βενιζέλο δε θ’ αλλάξει τίποτα, ούτε στο ΠΑΣΟΚ, ούτε πολύ περισσότερο στο πολιτικό σκηνικό της χώρας. Η κυβέρνηση εξάλλου, κάνει ό,τι μπορεί για να βοηθήσει το ΠΑΣΟΚ να πάρει τις επόμενες εκλογές. Οι παλινωδίες της δεν έχουν τελειωμό, ενώ στα δύσκολα φαίνεται να κάνει για ακόμη μια φορά πίσω…

Για τον πατέρα μου, η αλλαγή του πολιτικού σκηνικού είναι ψιλά γράμματα, θεωρίες και αερολογίες. Ο τόπος χρειάζεται μια ισχυρή κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που θα νοιάζεται και λίγο τον λαουτζίκο, μια κυβέρνηση που θα είναι διατεθειμένη να προσπαθήσει να λύσει τα προβλήματα. Για τον πατέρα μου, η Νέα Διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είναι μια σκέτη αποτυχία, και όσο πιο γρήγορα φύγει, τόσο το καλύτερο.

Φοβάμαι όμως, ότι δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα. Φοβάμαι ότι η απέχθεια του κόσμου για το ΠΑΣΟΚ είναι πλέον πολύ βαθιά. Αν οι Έλληνες έδωσαν την ψήφο τους στη Νέα Δημοκρατία και στον Κώστα Καραμανλή μετά από τη φοβερή καταστροφή του Αυγούστου, δε βλέπω γιατί να μη την ξαναδώσουν στο άμεσο μέλλον. Αν και η θεωρία του ώριμου φρούτου έχει ήδη αρχίσει να δουλεύει εις βάρος τους, φοβάμαι ότι έχουν ακόμα περιθώρια. Εκτός κι αν…

Εκτός κι αν το ΠΑΣΟΚ απελευθερωθεί απ’ τα δεσμά του παρελθόντος, αρθρώσει λόγο σύγχρονο, ριζοσπαστικό και ουσιαστικό. Εκτός κι αν τα λόγια τα μεγάλα περί ανοιχτού κόμματος γίνουν επιτέλους πραγματικότητα και μπορέσουμε όλοι να συμμετάσχουμε, είτε ως μέλη του ΠΑΣΟΚ, είτε ως απλοί φίλοι, των οποίων όμως, η γνώμη μετράει κι ακούγεται.

Μπορεί ν’ απέτυχε την πρώτη φορά, αλλά, αφού η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία, ελπίζω ότι αυτή τη φορά ο Γιώργος Παπανδρέου όντως θα τ’ αλλάξει όλα. Μπορεί να πλανώμαι πλάνην οικτρά. Μπορεί να αποτύχει παταγωδώς. Πάλι. Αλλά ειλικρινά απ’ τον Βενιζέλο δεν περιμένω τίποτα. Απ’ τον Γιωργάκη κάτι έχω να ελπίζω.

Όλ’ αυτά βέβαια, δεν απαντούν το αρχικό ερώτημα.

Γιατί ο πατέρας μου θα ψηφίσει Βενιζέλο κι εγώ Παπανδρέου;

Written by daskalakos

30 Οκτωβρίου 2007 at 1:20 πμ

Αναρτήθηκε στις ΠΑΣΟΚ, Πολιτική

Tagged with , ,

Οι υπονομευτές της συμμετοχικότητας

3 Σχόλια

Photo Copyright © by Madame Li

Στο ΠΑΣΟΚ, όπως και στα υπόλοιπα κόμματα έχουν γίνει πολλές διαδικασίες αλλαγής ηγεσίας. Ωστόσο, η τρέχουσα διαδικασία φαίνεται να έχει παρεκτραπεί σε σχέση με τις υπόλοιπες. Ποιο είναι αυτό το στοιχείο που διαφοροποιεί την τωρινή εσωκομματική κατάσταση στο ΠΑΣΟΚ σε σχέση με τις παλαιότερες? Έχουν άραγε γίνει πιο κάφροι τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ? Δεν νομίζω. Όποιος συμμετείχε έστω και στοιχειωδώς σε παρόμοιες διαδικασίες, είτε εντός κομμάτων, είτε μέσα σε συνδικαλιστικές οργανώσεις, είτε μέσα σε ιδιωτικές επιχειρήσεις θα γνωρίζει πολύ καλά ότι τέτοιες συμπεριφορές είναι τόσο κοινές που με ελάχιστο ρίσκο μπορούν να χαρακτηριστούν σχεδόν φυσιολογικές.

Τι άλλαξε λοιπόν? Μα προφανώς η αύξηση της συμμετοχικότητας. Ε και? Θα αναρωτηθούν κάποιοι. Η μεγαλύτερη συμμετοχικότητα, οδηγεί ένα κόμμα σε αυτή την «κατάσταση»? Τα διεθνή παραδείγματα δεν οδηγούν σε αυτό το συμπέρασμα.

Αυτό που μπορεί να υποθέσει κάποιος συνεπώς είναι ότι οι συμμετοχικές διαδικασίες δεν μπορούν για κάποιο λόγο να λειτουργήσουν σωστά στην χώρα μας. Για κάποιο λόγο η συμμετοχική λειτουργία στην Ελλάδα αστοχεί. Για να βγάλουμε κάποιο συμπέρασμα λοιπόν θα πρέπει ίσως να αναζητήσουμε αναφορές σε άλλες παρόμοιες περιπτώσεις αστοχίας.

Όλες οικονομικές θεωρίες των αγορών συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι βασικός παράγοντας αστοχίας μίας αγοράς είναι η ασύμμετρη πληροφόρηση, η μη ισορροπημένη διασπορά της πληροφορίας μεταξύ παραγωγών και καταναλωτών.

Στη φυσική, ο Heisenberg, απέδειξε ότι υπάρχουν όρια στην πληροφορία που μπορούμε να έχουμε από την φύση, τα οποία οφείλονται στο γεγονός ότι τα όργανα που χρησιμοποιούμε στις μετρήσεις επηρεάζουν σε πολλές περιπτώσεις το μετρούμενο μέγεθος. Η ορθή αντίληψη μας λοιπόν για μία φυσική κατάσταση αστοχεί επειδή τα μέσα που χρησιμοποιούμε για να συλλέξουμε πληροφορία για ένα γεγονός επιδρούν στο ίδιο το γεγονός μεταβάλλοντας το.

Πως κολλάνε όλα αυτά με την συμμετοχική διαδικασία του ΠΑΣΟΚ? Είναι πιο απλό από ότι φαίνεται. Όταν μία λογική και φυσική (πολύ περισσότερο μία κοινωνική) διαδικασία που γενικώς λειτουργεί ικανοποιητικά αστοχεί, τότε κατά πάσα πιθανότητα η αστοχία της οφείλεται σε δυσλειτουργία των μέσων που χρησιμοποιούνται για την πληροφόρηση των εμπλεκομένων.
Και αυτή η υπόθεση νομίζω δεν απαιτεί μεγάλες δόσεις προσπάθειας για να αποδειχθεί στην περίπτωση του ΠΑΣΟΚ. Ο Πάγκαλος και οι δηλώσεις του, οι συμπάθειες και οι έντονες προσωπικές αντιπάθειες, το μίσος, οι προσωπικές αντιπαραθέσεις και τα πολιτικά «προηγούμενα» υπήρχαν ανέκαθεν και σε κάθε εσωκομματική διαδικασία του ΠΑΣΟΚ και όλων των κομμάτων. Δεν χρειαζόταν όμως στο παρελθόν να βγουν παραέξω γιατί κανένας άλλος δεν εμπλεκόταν εκτός από τα ίδια τα στελέχη και τον κομματικό μηχανισμό. Δεν υπήρχε ανάγκη για ευρύτερη πληροφόρηση. Από τη στιγμή όμως που στις διαδικασίες άρχισε να συμμετέχει η βάση τα πράγματα άλλαξαν. Η πληροφόρηση και η ποιότητα της έγινε βασικό συστατικό της διαδικασίας.

Αφού λοιπόν αυτό που άλλαξε είναι η αύξηση της ανάγκης για πληροφόρηση, είναι λογικό να σκεφτεί κανείς ότι ο αδύναμος κρίκος της όλης ιστορίας είναι οι διαχειριστές της πληροφόρησης δηλαδή τα ΜΜΕ.

Νομίζω πως είναι προφανές πλέον σε όλους ότι η πληροφόρηση που παρέχεται από τα ΜΜΕ έχει τα παρακάτω χαρακτηριστικά:

  • είναι ασύμμετρη, υπερτονίζοντας τις προσωπικές αψιμαχίες και τις προκλητικές δηλώσεις σε βάρος των πολιτικών θέσεων και παρουσιάζοντας φτιαγμένα δεδομένα μετρήσεων της κοινής γνώμης…
  • επηρεάζει άμεσα το γεγονός που παρατηρεί, συντασσόμενη απροκάλυπτα και με παντελή έλλειψη αντικειμενικότητας, με το μέρος του ενός ή του άλλου υποψηφίου και (πάλι) παρουσιάζοντας φτιαγμένα δεδομένα μετρήσεων της κοινής γνώμης…

Συνεπώς, από την πλευρά της οικονομικής θεωρίας αλλά και από την πλευρά της φυσικής, μία τέτοια πληροφόρηση οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην αστοχία. Το ίδιο προφανώς συμβαίνει και από την πλευρά της πολιτικής.

Αν σκεφτούμε λογικά, η κατάσταση που παρατηρούμε στο ΠΑΣΟΚ δεν είναι μία κατάσταση ντροπής ούτε φανερώνει παρακμή όπως πολλά στελέχη του ισχυρίζονται μυξοκλαίγοντας . Είναι μία κατάσταση που όλοι ζούμε καθημερινά από την πιο μικρή οικογένεια έως τον μεγαλύτερο διεθνή οργανισμό. Τα στελέχη το ΠΑΣΟΚ είναι άνθρωποι και ανθρώπινα συμπεριφέρονται. Τα ΜΜΕ είναι αυτά που στην ουσία ανάγουν την ανθρώπινη παρόρμηση σε θεσμική ή κομματική δυσλειτουργία. Δεν είναι το ΠΑΣΟΚ που πάει κατά διαβόλου αλλά η προσπάθεια ενίσχυσης της συμμετοχικότητας.

Και πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε. Καμία προσπάθεια συμμετοχικής δημοκρατίας δεν πρόκειται να ευδοκιμήσει σε αυτόν τον τόπο, όσο υπάρχουν τόσο ανεπαρκείς θεσμοί και εργαλεία πληροφόρησης. Αυτό άλλωστε δεν είναι καινούριο συμπέρασμα. Προκύπτει κάθε φορά που πραγματοποιείται η ύστατη συμμετοχική διαδικασία, οι εκλογές. Η άθλια προεκλογική πραγματικότητα αποτελεί ατράνταχτη απόδειξη για το πως η κακή ποιότητα πληροφόρησης συμπαρασύρει και την ποιότητα της συμμετοχικής διαδικασίας.

Τα ΜΜΕ με την σημερινή τους μορφή, αποτελούν εμπόδιο προς την ενίσχυση της συμμετοχικότητας. Είναι εχθροί της κοινωνίας των πολιτών, και για να είμαστε ειλικρινείς δεν περιμέναμε και κάτι άλλο. Αυτό το εμπόδιο είναι το πρώτο που πρέπει να αντιμετωπιστεί στην πορεία προς μια πολιτική πιο κοντά στον πολίτη.

Οι τρόποι και τα όπλα που θα χρησιμοποιηθούν είναι αντικείμενο συζήτησης, αν και το διαδίκτυο μάλλον έδειξε τον δρόμο. Τρέμω όταν σκέφτομαι το που θα βρισκόταν οι δημοσκοπήσεις αυτή την στιγμή αν ως μοναδική πηγή πληροφόρησης είχαμε την τηλεόραση και τις εφημερίδες. Χωρίς να παινεύουμε το σπίτι μας, είναι πλέον φανερός ο ρόλος που έπαιξε το διαδίκτυο στην ανάκαμψη του Παπανδρέου. Και αυτό θα γίνει περισσότερο φανερό όταν κοπάσει η μπόρα. Ωστόσο, το πάνω χέρι το έχουν ακόμα τα παραδοσιακά ΜΜΕ και έτσι φτάσαμε στο σημείο της πλήρους απαξίωσης μίας κατά τα άλλα φυσιολογικής διαδικασίας.

Βέβαια τα ανόητα επιχειρήματα του τύπου, «δεν τα λέμε εμείς τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ τα λένε» ή «οι δημοσιογράφοι φταίνε που στο ΠΑΣΟΚ σκοτώνονται μεταξύ τους?» δεν θα λείψουν. Πλέον όμως καταλαβαίνουμε κάτι παραπάνω. Διαβάζουμε και αλλού. Μαθαίνουμε και άλλα. Και ξέρουμε από πρώτο χέρι ότι στο ΠΑΣΟΚ τα «Ντουτσε» και «Φύρερ» είναι οι μαλακίτσες που λέγονται πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις. Ξέρουμε ότι εκτός από τις μαλακίτσες λέγονται και γράφονται πολύ-πολύ περισσότερα σημαντικά και επί της ουσίας πράγματα στο ΠΑΣΟΚ. Ξέρουμε τέλος, ποιος είναι ο μοναδικός τρόπος να χαρακτηρίσεις αυτούς που ανάμεσα στα σημαντικά και τις μαλακίτσες διαλέγουν να κάνουν πρώτη είδηση τις δεύτερες.

Λυπάμαι που το λέω, αλλά ο βασικός πυλώνας της δημοκρατίας (τα ΜΜΕ) αποτελούν πλέον τροχοπέδη στην εξέλιξη της. Και όταν ένας πυλώνας ψηλώνει τόσο πολύ που καταντάει να γίνεται εμπόδιο, δεν το κρατάς με νύχια και με δόντια από φόβο μην καταρρεύσει το σύστημα. Απλώς τον αντικαθιστάς άμεσα.

Written by Christos

25 Οκτωβρίου 2007 at 12:28 πμ

Κανένας θεσμός, παρά μόνον ο λαός.

leave a comment »

Εδώ και 4 χρόνια αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που έχει κάνει το εκλογικό σώμα τόσο θυμωμένο με το ΠΑΣΟΚ. Μα το δίλημμα είναι ξεκάθαρο, το ΠΑΣΟΚ είναι καλύτερο από την ΝΔ.

Σκέφτομαι και το ΠΑΣΟΚ έκανε τέρατα όλα αυτά τα χρόνια αλλά η ΝΔ δεν παίζεται με τίποτα. Γιατί δεν επιλέγουν ΠΑΣΟΚ; είναι συγκριτικά καλύτερο. Είναι ο μονόφθαλμος που βασιλεύει στους τυφλούς.

Η διαφορά είναι ότι όλα αυτά τα τέρατα που γίνονταν επί ΠΑΣΟΚ γίνονταν :

εξ’ ονόματος του λαού, της αριστεράς, του εκσυγχρονισμού…

Αυτό πληρώνομε σήμερα στο ΠΑΣΟΚ, ότι τις ανομίες μας είχαμε και το θράσος να της ντύνουμε και με όμορφες έννοιες.

Ο Αντρέας είχε πει στη Κοζάνη το 1989 (στα πολύ δύσκολα):

Κανένας θεσμός, παρά μόνον ο λαός.

Ακούγονταν πραγματικά μεγαλειώδες, ανατρεπτικό, σχεδόν αναρχικό.

Στο όνομα του λαού συνέβησαν όσα συνέβησαν.

g8 protest wimmin dancing

Photo Copyright © by troy -a life-

Written by κώστας (provocator)

24 Οκτωβρίου 2007 at 8:03 μμ

Εκλεξιμότερος: το στοίχημα το παίξαμε, το έργο το έχουμε δει.

2 Σχόλια

Εκλεξιμότερος: το στοίχημα το παίξαμε το έργο το έχουμε δει.

Το 1996 ο εκσυγχρονισμός ήταν κοινωνικό αίτημα, ήταν προσταγή, ήταν και ελπίδα για εκσυγχρονισμό του κόμματος. Στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ το καλοκαίρι του 1996 οι επιλογές ήταν δύο σε επίπεδο προσώπων.

Κώστας Σημίτης: εκφραστής τότε του εκσυγχρονισμού της κοινωνίας, του κόμματος, τής χώρας, πλαισιώνονταν από μια νέα γένια στελεχών τότε, από μια ελπίδα για μία νέα αλλαγή, από μια νέα πνοή (κατηγορούνταν τότε σαν δεξιός από τους πολιτικούς εσωκομματικούς αντιπάλους).

Άκης Τσοχατζόπουλος : εξέφραζε τότε το ΠΑΣΟΚ που έφευγε, το παλιό ΠΑΣΟΚ, το κοινωνικό ΠΑΣΟΚ, χρεώνονταν όλα τα κακά του ΠΑΣΟΚ, θεωρητικά είχε όλο το μηχανισμό με το μέρος του.

Σε ένα συνέδριο που κανείς θα περίμενε να εκλεγεί αυτός που έχει τον έλεγχο των μηχανισμών, εκλέχτηκε αυτός που δεν τους είχε.

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι το τότε συνέδριο αφουγκράστηκε την κοινωνία, διάλεξε αυτό που λέγαμε τότε ως καταλληλότερο για πρωθυπουργό.

Στην πραγματικότητα ένα κρατικοδίαιτο ΠΑΣΟΚ (άδειαζαν οι δημόσιες υπηρεσίες στα συνέδρια του ΠΑΣΟΚ) δεν κόλλησε σε «περιττές» σκέψεις μεταξύ εκσυγχρονισμού και πατριωτισμού, σε «ξεπερασμένα» διλήμματα μεταξύ αριστεράς και δεξιάς στροφής, δεν κόλλησε στο διάκριση μεταξύ άξιου και επιτυχημένου και ανθρώπου των μηχανισμών.

Με βάση το ένστικτο της αυτοσυντήρησης όλα ήταν απλά: εκλέξιμος. Ποιος θα μας κρατήσει στην εξουσία; Τα gallup το έδειχναν ξεκάθαρα: ο Σημίτης. Αυτή την άποψη είχα και εγώ, φοιτητής τότε, εγώ δεν ψήφιζα, δεν ήμουν στο ανώτατο σοφό κομματικό κονκλάβιο που θα εξέλεγε αρχηγό, παρόλα αυτά με έβρισκε η απόφαση τους σύμφωνο και για τους δυο λόγους, και γιατί ήταν εκλέξιμος αλλά και για τους λόγους που υποθετικά τον ήθελε η κοινωνία (εκσυγχρονισμός κ.τ.λ.).

Δεν θα είχαν κανέναν ενδοιασμό να εκλέξουν τον Τσοχατζόπουλο αν αυτός πήγαινε καλύτερα στα gallup.

Και ο Σημίτης κυβέρνησε και κυβέρνησε 8 χρόνια (αυξάνοντας και την δύναμη του ΠΑΣΟΚ το 2000).

Παρέδωσε είναι αλήθεια μια χώρα ευρωπαϊκή, μια χώρα με έργα υποδομής που κανείς δεν πίστευε ότι θα γίνουν στην Ελλάδα, με χώρα με διεθνές κύρος, μία χώρα με ισχυρή οικονομία, με υψηλό ρυθμό ανάπτυξης. Είναι αλήθεια ένα μεγαλειώδες έργο.

Δεν έλυσε όμως ζητήματα κοινωνικά, δεν έλυσε το ασφαλιστικό, δεν έλυσε ζητήματα της παιδείας, δεν την αναβάθμισε (ίσως να υποβαθμίστηκε κιόλας η τριτοβάθμια), δεν έλυσε προβλήματα της υγείας, δεν έκανε τομές στην δημόσια διοίκηση. Πιστεύει κανείς ότι από το 1996 μέχρι το 2004 οι ευκαιρίες για ένα άνθρωπο χωρίς υψηλές κοινωνικές και οικονομικές καταβολές αυξήθηκαν; Εγώ πιστεύω μειώθηκαν. Η ανεργία αγνοήθηκε για να μην πω το χειρότερο ότι χρησιμοποιήθηκε (αυξανόμενη) για να βελτιωθούν οικονομικοί δείκτες. Σε όλα αυτά περιμένει κανείς να πάρει θέση μια αυτοαποκαλούμενη αριστερή κυβέρνηση.

Σαν κοινωνικές τάξεις αγνοηθήκαμε εμείς οι μικροί που στηρίζαμε παραδοσιακά ΠΑΣΟΚ. Δεν κυβερνήσαμε εμείς, αλλά και κανείς δεν κυβέρνησε για εμάς.

Σε αυτές τις δύσκολες και ύστατες στιγμές θα συνεχίζουμε να λέμε ψέματα στους εαυτούς μας; Βρεθήκαμε στο περιθώριο από μία κυβέρνηση που στηρίξαμε και από έναν πρωθυπουργό που υπερασπιστήκαμε (ακόμη και όταν δέρνονταν συνταξιούχοι). Δεν αμφιβάλει κανείς ότι ήταν καλύτερη κυβέρνηση από την παρούσα κυβέρνηση της Δεξιάς.

Ποιος όμως μας άφησε έρμαια στις διαθέσεις του Καραμανλή για το ασφαλιστικό; Ποιος του επέτρεψε να μιλά για επανίδρυση του ΕΣΥ; Ποιος του επέτρεψε να μιλά για εκπαιδευτική μεταρρύθμιση; Μία ρητορική αριστερή που κρύβει έντεχνα μια ακραία δεξιά πρακτική.

Και μετά από όλα αυτά μας μιλάνε ξανά για εκλεξιμότερο;

Το στοίχημα το παίξαμε, το έργο το έχουμε δει.

Δεν καταλαβαίνουν ότι ξύνουν μια βαθιά πληγή, που χρόνια μόνοι μας (χωρίς κανέναν οίκτο από όλους αυτούς που κυβέρνησαν) προσπαθούμε αν όχι να κλείσουμε τουλάχιστον να κρύψουμε.

Ποιος θα κυβερνήσει; Με ποιους; Για ποιους; Με τι στόχο;

Κανείς δεν απαντά;

Τουλάχιστον ο Γιώργος είπε και ένα συγγνώμη, έστω και αργά, είπε ότι όποιος είναι διψασμένος για εξουσία να πάει αλλού να ξεδιψάσει.

Δεν ξεδίψασαν όλοι αυτοί (οι «εκσυγχρονιστές» που συνωστίζονται σήμερα γύρω από το Βενιζέλο) που κυβέρνησαν τόσα χρόνια;

Λοιπόν εγώ δεν φιλοδοξώ να κυβερνήσω άμεσα, θέλω κάποιον να κυβερνήσει για την γενιά μου και για την κοινωνική μου τάξη.

Υ.Γ. Βλέπω στον ALPHA τον Σαββόπουλο,

Σε αυτόν τον τόπο όσοι αγαπούνε τρώνε βρώμικο ψωμί

και οι πόθοι τους ακολουθούνε υπόγεια διαδρομή.

Written by κώστας (provocator)

23 Οκτωβρίου 2007 at 11:39 μμ

Κάτω τα χέρια από τον Κουκουλόπουλο, σίχαμεροι καλικάτζαροι

with one comment

Goblin

Photo Copyright © by Balakov

Κοζάνη 22/10/2007 Διευρυμένο Νομαρχιακό Συμβούλιο ΠΑΣΟΚ Κοζάνης.

Θέμα : Πανελλαδική Συνδιάσκεψη

Γνωστός καλικάντζαρος του ΠΑΣΟΚ στο νομό Κοζάνης καταγγείλει το Δήμαρχο Κοζάνης Πάρι Κουκουλόπουλο για καθεστωτικό και ότι είναι διορισμένος Δήμαρχος.

Διορισμένο έναν δημοκρατικά εκλεγμένο Δήμαρχο από την πρώτη Κυριακή με 53% για Πέμπτη Τετραετία και με τη στήριξη δύο κομμάτων (ΠΑΣΟΚ & ΣΥΝ) και μάλιστα σε έναν Δήμο όπου στις εκλογές του 2007 η ΝΔ συγκέντρωσε 45,23% ενώ ΠΑΣΟΚ & ΣΥΝ 43,71;

Αυτός είναι διορισμένος δήμαρχός;

Πάντα έχει ενδιαφέρον όμως να γνωρίζουμε και το ποιος είναι ο καταγγέλλων.

Ο καταγγέλλων είναι ένας από τους γνωστούς καλικάντζαρους του ΠΑΣΟΚ, από αυτούς πού όλα αυτά τα χρόνια ουδέποτε εκτέθηκαν στην κοινωνία σαν υποψήφιοι, άλλα παρέμειναν στα υπόγεια του κόμματος, κρυμμένοι να ροκανίζουν το κόμμα, να πίνουν το αίμα του κόμματος, κρυμμένοι σοφά (σαν τέρατα, βαμπίρ). Αυτοί που απλά έπαιρναν αξία περιφερόμενοι σε πολιτικά γραφεία παίζονταν τους παράγοντες. Αυτοί που μία ζωή στηρίζονταν σε μηχανισμούς και έπαιζαν τον ρόλο του ΠΑΣΟΚ δίπλα μας, αυτοί που έδιωξαν την κοινωνία από το ΠΑΣΟΚ.

Αυτοί, λοιπόν, ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΟ ΠΑΣΟΚ βρέθηκαν σήμερα πάλι με ρόλο στην διαδοχή και στα δύο στρατόπεδα εκτοπίζοντας πάλι την κοινωνία.

Βρέθηκαν λοιπόν να κατηγορούν άλλους σαν καθεστωτικό ΠΑΣΟΚ, είναι αυτό που λένε στο χωρίο μου στην Κοζάνη : Σ’ΚΟ’Θ’ΚΑΝ ΤΑ ΠΟΔΑΡΙΑ ΝΑ ΧΤΥΠΗΣΟΥΝ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ.

Ποιος όμως σύντροφε Δήμαρχε φταίει για αυτό το καθεστωτικό ΠΑΣΟΚ στο νομό Κοζάνης;

Ποιος;

Φταίει ο Γιώργος; Για όλα φταίει ο Γιώργος;

Φταίω εγώ σαν απλό μέλος (στα 33 μου) για το καθεστωτικό ΠΑΣΟΚ στο νομό Κοζάνης;

Μήπως φταις και εσύ γιατί όλα αυτά τα τέρατα που ανέχθηκες στο ΠΑΣΟΚ;

Μήπως φταις και εσύ που, αυτόν και τους όμοιους του, τους αναγνώρισες σαν παράγοντες, σαν κομματάρχες, σαν εξέχοντα κομματικά στελέχη;

Αυτόν και τους ΔΕΗτζήδες συνδικαλιστές ποιος τους ανέχθηκε στον νομό Κοζάνης;

Η Άννα που τώρα το παίζει άσπιλη και αμόλυντη παρθένα (κομματικά) κάποιους από αυτούς (κυρίως συνδικαλιστές ΔΕΗτζήδες) τους δημιούργησε, εσύ τούς ανέχθηκες και, όταν χρειάστηκε, τους διέσωσες και πολιτικά.

Ανέχθηκες και διέσωσες πολιτικά όλα αυτά τα καθεστωτικά τέρατα του ΠΑΣΟΚ, που ζούσαν πολιτικά και βιολογικά από το ΠΑΣΟΚ.

Ήρθε, λοιπόν, η ώρα Δήμαρχε να τους λουστείς.

Δυστυχώς αυτό είναι το ΠΑΣΟΚ που δημιουργήσατε. Σήμερα προσπαθείτε να τα φορτώσετε όλα στον Γιώργο, δεν είναι έτσι και αποδεικνύεται τελικά με τον χειρότερο τρόπο Δήμαρχε.

Είσαι από αυτούς που δεν είχαν ποτέ προσωπικό μηχανισμό στο ΠΑΣΟΚ, ίσως λόγω της προσωπικής σου πολιτικής υπεροχής, άλλα επέτρεψες με την ανοχή σου (τουλάχιστον) να αναπτυχθούν σιχαμεροί μηχανισμοί.

Σιχαμεροί μηχανισμοί που τώρα τους βρίσκεις απέναντι σου.

Έχετε όλοι ευθύνες για το ΠΑΣΟΚ των τεράτων που αφήσατε να δημιουργηθεί.

Στηρίζω σήμερα τον Δήμαρχο για πολιτικούς και ηθικούς λόγους, για τους ίδιους λόγους που στηρίζω και τον Γιώργο Παπανδρέου.

Γιατί για αυτό το καθεστωτικό τερατούργημα έχετε ευθύνες, αλλά τελικά δεν είμαστε και δεν είστε όλοι ίδιοι.

Και γιατί ελπίζω ότι, έστω και αρκετά αργά, καταλάβατε ότι έπρεπε να το έχετε πετάξει στο καναβάτσο, και ότι έχετε ευθύνη.

Καλή τύχη Δήμαρχε στην μάχη με τα τέρατα.

Μήπως όμως ήρθε η στιγμή της αυτοκριτικής όλων, και μεταξύ αυτών και της δικής σου;

Written by κώστας (provocator)

23 Οκτωβρίου 2007 at 7:01 μμ

gallup GPO

leave a comment »

Σύμφωνα με την έρευνα της GPO είμαι γυναίκα, 60άρα, απόφοιτη πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και κατοικώ κάπου στα βόρειο Αιγαίο.

Βλ�ποντας με την καρδιά

Photo Copyright © by Θετίδιο

Επίσης αυτό που άκουσα – είδα και δεν πίστευα στα αυτιά και στα μάτια μου είναι ότι το 25% των ψηφοφόρων (του ΠΑΣΟΚ) που δεν θέλουν να ψηφίσουν (στις εσωκομματικές εκλογές του πασοκ) ΑΝ ψήφιζαν ΘΑ ψήφιζαν Βενιζέλο.

Τόσα χρόνια εκλογές και gallοp δεν έχω δει να ενδιαφέρει κανέναν τι θα ψήφιζε η αποχή, ενδιαφέρον εύρημα πραγματικά.

Στην όλη ανωνυμία του internet θέλω να δηλώσω δημόσια ότι: είμαι άντρας, 33 χρονών, απόφοιτος Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, με καταγωγή από την Δυτική Μακεδονία και μένω στην Δυτική Θεσσαλονίκη.

Επίσης θα ήθελα να δηλώσω ότι θα πάω να ψηφίσω στις 11 Νοέμβρη στις εκλογές του ΠΑΣΟΚ γιατί πιστεύω ότι έχω άποψη για το ΠΑΣΟΚ και γιατί έχω όχι μόνο δικαίωμα να την εκφράσω αλλά και υποχρέωση.

Λοιπόν για να κόψουμε τις πίπες του κάθε παρλαπίπα της «Ανατροπής», στις 11 Νοέμβρη ο νέος Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ (όποιος και αν είναι αυτός) θα εκλεγεί από όσους θα διαθέσουν το κυριακάτικο πρωινό τους πιστεύοντας ότι έχουν υποχρέωση – δικαίωμα και αισθάνονται την ανάγκη να πάρουν θέση στο συγκεκριμένο ζήτημα.

Δυστυχώς ή ευτυχώς σε όλα τα αντιπροσωπευτικά συστήματα και όλες τις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες, τα αποτελέσματα βγαίνουν με τους ψηφίσαντες και όχι με την αποχή.

Απλά και δημοκρατικά.

Υ.Γ. : Για τον καταλληλότερο, εκλεξιμότερο και δεν ξέρω τι άλλο…

Οι πολίτες ψηφίζουν με τα ίδια κριτήρια πάντα, με βάση την υπόθεση ότι το εκλογικό σώμα δεν έχει μαζική σχιζοφρένια.

Εφόσον οι πολίτες δεν είναι ψυχασθενείς, με τα ίδια κριτήρια που ψήφισαν το 1996 ψήφισαν και το 2000, 2004, 2007 στις εθνικές εκλογές, με τα ίδια θα ψηφίσουν και στις 11 Νοέμβρη και στις ερχόμενες εθνικές εκλογές. Αν θέλουμε να τους πείσουμε ότι τα κριτήρια πρέπει να είναι άλλα, είναι ένα άλλο θέμα πραγματικά ενδιαφέρον. Θέλουμε ;

Written by κώστας (provocator)

23 Οκτωβρίου 2007 at 12:34 πμ

Μηχανισμοί ανανέωσης II

3 Σχόλια

10
Photo Copyright © by fallsroad

Δε μελέτησα καλά το μάθημά μου. Απορώ με τον εαυτό μου, απορώ και με τις εφημερίδες που στηρίζουν τη «μεγάλη δημοκρατική παράταξη».

Στο προηγούμενο post είχα αναφερθεί στις προτάσεις Βενιζέλου για την οργανωτική ανασυγκρότηση του ΠΑΣΟΚ. Τις είχα παρουσιάσει ως μία πρώτη απάντηση στο ερώτημα πώς θα ανανεωθεί το ΠΑΣΟΚ. Ευτυχώς για όλους μας, και δυστυχώς για μένα που δεν τις διάβασα στην ώρα τους, ο νυν, και ελπίζω και αυριανός, πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, είχε κάνει αυτές τις προτάσεις ήδη από την πρώτη του ομιλία στο Εθνικό Συμβούλιο στις 6 Οκτωβρίου.

Ο Γιώργος Παπανδρέου αναφέρει στο κλείσιμο της ομιλίας του:

Με την ίδια αποφασιστικότητα, που σας λέω ότι πρέπει να πάμε σε αλλαγές, χωρίς να διστάζουμε πουθενά, σας καλώ επίσης να υπερασπιστούμε τις μεγάλες και ριζοσπαστικές τομές, που όλοι μαζί κάναμε και που δεν ρέπει να απεμπολήσουμε.

  • Το ανοιχτό κόμμα, με τη δυνατότητα συμμετοχής σε όλες τις διαδικασίες για κάθε ενδιαφερόμενο πολίτη, ακόμα και αν δεν είναι μέλος ή φίλος του ΠΑΣΟΚ.
  • Την αποκέντρωση μέσα στο ΠΑΣΟΚ, με τη δημιουργία ισχυρών περιφερειακών οργανώσεων.
  • Την εισαγωγή θεσμών άμεσης δημοκρατίας, με κορυφαίο παράδειγμα την άμεση εκλογή του Προέδρου, αλλά και των κομματικών δημοψηφισμάτων.
  • Την καθιέρωση σε όλα τα όργανα ποσοστού εκπροσώπησης κάθε φύλου 40% τουλάχιστον και σε όλα τα μονοπρόσωπα όργανα θέσης αναπληρωτή που είναι πάντα αντίθετου φύλου.
  • Την κατοχύρωση σε κάθε εκλογή οργάνου ανανέωσης τουλάχιστον 20% των μελών και την απαγόρευση εκλογής στο ίδιο αξίωμα για περισσότερο από τρεις θητείες.
  • Την καθιέρωση αυστηρών ασυμβιβάστων και ρυθμίσεων πόθεν έσχες για όλες τις θέσεις ευθύνης μέσα στο κόμμα.

(Φίλε provocator και οι δύο υποψήφιοι για την προεδρία θέλουν να χρησιμοποιήσουν τις θητείες ως μηχανισμό ανανέωσης…)

Σε κάποιο άλλο σημείο της ομιλίας του, είχε πει:

Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι, από ‘δω και μπρος, θα κουβεντιάζουμε συλλογικά τα κριτήρια ανάδειξης των στελεχών μας, αλλά και θα εμπεδώσουμε ένα σύστημα αξιολόγησης και ανάδειξης νέων στελεχών, κάτι που λείπει, όχι μόνο από το ΠΑΣΟΚ, αλλά από τον τόπο μας, κάτι που μόνο εμβρυακά ξεκίνησε επί των ημερών μου. Και βέβαια, πρέπει να συνεχιστεί η ανανέωση. Μόνο όμως πάνω σε ένα τέτοιο σύστημα αξιολόγησης. Αξιολόγησης, που μπορεί να οικοδομήσει πραγματικά τη νέα συλλογικότητά μας.

(Υποθέτω ότι με τη φράση «κάτι που μόνο εμβρυακά ξεκίνησε επί των ημερών μου» ο Γιώργος Παπανδρέου αναφέρεται στη Διαβουλευτική Δημοσκόπηση για τις δημοτικές εκλογές στον Δήμο Αμαρουσίου)

Οι προτάσεις του Γιώργου Παπανδρέου μου φαίνονται πολύ πιο συγκροτημένες απ’ αυτές του Ευάγγελου Βενιζέλου. Φαίνεται ότι τις έχει επεξεργαστεί στο μυαλό του και ότι ήθελε από καιρό να τις εφαρμόσει. Αντίθετα οι προτάσεις Βενιζέλου μου φαίνονται γράφτηκαν στο γόνατο, πρόχειρα, μόνο και μόνο για να αντιπροτείνει κάτι απέναντι στον Παπανδρέου.

Κι όμως, όλοι, ακόμα κι εγώ, έγραψαν για τις προτάσεις Βενιζέλου και κανείς για τις προτάσεις Παπανδρέου.

Μα καλά, κανείς δεν παρακολούθησε ολόκληρη την ομιλία του;

Υ.Γ. Περισσότερα για τη Διαβουλευτική Δημοσκόπηση (Deliberative Polling) υπάρχουν εδώ κι εδώ. Περισσότερα για τη διαδικασία στο Μαρούσι, υπάρχουν εδώ.

Υ.Υ.Γ. Αλήθεια, provocator, αν γινόταν αυτή η διαδικασία και στα δικά μας μέρη, υπήρχε περίπτωση να κατεβεί υποψήφιος αυτός που τελικά πήρε το χρίσμα;

Written by daskalakos

21 Οκτωβρίου 2007 at 11:38 πμ

Ποιος είναι ο ορισμός της σοσιαλδημοκρατίας σήμερα;

leave a comment »

Πώς ορίζεται η Σοσιαλδημοκρατία σήμερα; Όταν λέμε ότι το ΠΑΣΟΚ είναι σοσιαλιστικό κόμμα τι εννοούμε; Δυστυχώς αυτές οι έννοιες δεν είναι καθόλου ξεκάθαρες. Καθένας έχει κι έναν διαφορετικό ορισμό να δώσει. Καθένας ερμηνεύει διαφορετικά τα πράγματα. Γι’ αυτό και όλη αυτή η συζήτηση περί αριστερής ή δεξιάς στροφής του ΠΑΣΟΚ προκειμένου να ξαναγίνει πλειοψηφικό ρεύμα.

George Papandreou

© philippe grangeaud / solfé communications

Για να διευκολύνουμε τη συζήτηση, παραθέτω τον ορισμό που έδωσε ο Μίμης Ανδρουλάκης στην εκπομπή «Ο Επισκέπτης της Παρασκευής» την Παρασκευή 12 Οκτωβρίου:

Σοσιαλισμός δε σημαίνει τη μηχανική της αντικατάστασης ενός συστήματος από ένα άλλο, αυτό δεν παίζεται σήμερα στην ημερήσια διάταξη πουθενά στον κόσμο, δηλαδή, δεν είναι ο σοσιαλισμός με την έννοια της ανατροπής του καπιταλιστικού συστήματος, της δημιουργίας εκ του μηδενός ενός άλλου συστήματος. Σήμερα σοσιαλιστικό είναι ένα κίνημα το οποίο μεταβάλλει την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων προς μια κατάσταση μεγαλύτερων ευκαιριών, δυνατοτήτων και τελικών αποτελεσμάτων για τους οικονομικά αδυνάτους. Εκεί κρίνεται το στοίχημα. Εκεί επιβεβαιώνεται αν πράγματι είσαι ή δεν είσαι, δηλαδή, μια κίνηση μέσα στο υπάρχον σύστημα προς το παρόν. Στην ημερήσια διάταξη της ανθρωπότητας δεν τίθεται η αντικατάσταση ενός συστήματος από ένα άλλο. Είναι το πρόβλημα βαθύτερων αλλαγών μέσα στο υπάρχον σύστημα.

Και προς το τέλος της εκπομπής έδωσε κι ένα πιο συγκεκριμένο παράδειγμα:

Μια αριστερή κυβέρνηση επιβεβαιώνεται σ’ αυτό που είπα στην αρχή, τι είναι σοσιαλσιμός σήμερα: είναι η κίνηση που μεταβάλλει την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων στο δόγμα γνώση, ασφάλιση, δουλειά σ’ αυτούς που μπορούν, ισχυρή κοινωνική αλληλεγγύη και αξιοπρεπής διαβίωση σ’ αυτούς που πράγματι δεν μπορούν. Όχι να μοιράζω λεφτά δεξιά κι αριστερά, τζάμπα λεφτά.

Με άλλα λόγια: Δεν προσπαθούμε να αντικαταστήσουμε τον καπιταλισμό, δεν προσπαθούμε να αναιρέσουμε την ελεύθερη αγορά, αντιθέτως προσπαθούμε να βάλουμε ένα μέτρο, κάποια όρια, ώστε να υπάρχουν οι ίδιες δυνατότητες για όλους, ώστε να υπάρχει μια δεύτερη ευκαιρία γι’ αυτούς που δεν τα κατάφεραν (ό,τι κι αν σημαίνει «δεν τα κατάφεραν»), ώστε να προστατεύονται αυτοί που δεν μπορούν.

Με άλλα λόγια:

Οι πολιτικές του «τρίτου δρόμου» κρίνονται αλλού θετικότερα κι αλλού αρνητικότερα, αλλά η κοινή ετυμηγορία είναι πως το εγχείρημα άγγιξε τα όριά του, ξεπεράστηκε. Πως η σοσιαλδημοκρατία πρέπει να επανεφεύρει πρόγραμμα και στόχους, να μετατοπίσει το στίγμα της, να επανασυνδεθεί με το ξεχασμένο, θεμελιώδες αίτημα της ισότητας.

Παύλος Τσίμας, Τα Νέα, Σάββατο 20 Οκτωβρίου 2007

Written by daskalakos

21 Οκτωβρίου 2007 at 9:47 πμ

Αναρτήθηκε στις Πολιτική

Tagged with ,

ανανέωση… με φώναξε κανείς; άκουσα το όνομα μου….

3 Σχόλια

Λοιπόν ας πω και εγώ την άποψη μου, με αφορμή τόσο το άρθρο του daskalakos Μηχανισμοί ανανέωσης και τις προτάσεις για θητείες του συντρόφου Βενιζέλου, εδώ το blog διχάζεται και αυτός είναι ίσως και ο στόχος.

Έχω μια απέχθεια προς κάθε μορφή δέσμευσης, κωλύματος, και περιορισμό σε θητείες, δεν πιστεύω ότι ούτε φέρνουν ανανέωση, άλλα ούτε και την βοήθαν.

Θεωρώ υποκρισία για ένα κόμμα να έχει θητείες, είναι υποτίθεται κάτι που σπάει τις επετηρίδες, αν παρατηρήσει κανείς τι γίνεται γύρω μας θα δει ότι στα περισσότερα αξιώματα γίνεται μια εναλλαγή ούτως ή άλλως, με τον φόβο της πολιτικής φθοράς και με το τρυκ της εναλλαγής διαφόρων σε διάφορα αξιώματα. Όσοι δεν το κάνουν οδηγούνται σε οδυνηρές ήττες εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων. Δεν έχουμε δει συνδικαλιστές, δημάρχους νομάρχες βουλευτές να αλλάζουν ρόλους μεταξύ τους; Με δύο οι τρεις θητείες σε κάθε αξίωμα; Σε κάθε νομό υπάρχουν 50, 100, άντε 150 κομματικά στελέχη τα οποία σε βάθος μια 20ετίας περνάν με επετηρίδα από διαφορές θέσεις. Αυτό οραματιζόμαστε σαν ανανέωση; Μια ιδιότυπη επετηρίδα μεταξύ στελεχών, στην λογική σήκω ήρθε η σειρά μου να κάτσω; Παίρνοντας αυτήν την λογική σαν γνήσιος προβοκάτορας και τραβώντας την από τα μαλλιά, δεν μπορώ να καταλήξω στο συμπέρασμα να μην υπάρχει μόνο θητεία για τον πρωθυπουργό άλλα και για το κόμμα που κυβερνά, μια εσύ, μία εγώ. Να πω και μια άλλη προβοκατόρικη άποψη; αν στο ΚΚΕ υπήρχαν περιορισμοί θητειών και η κυρία Παπαρήγα δεν ήταν γενική γραμματέας 17 χρόνια αλλά 8 ή 10, πιστεύει κανείς ότι αυτό το κόμμα θα είχε ανανεωθεί πολιτικά; και δεν θα ήταν προσκολλημένο στον πατερούλη 80 χρόνια πίσω;

Θα έλεγε κανείς και που θες να καταλήξεις ρε μεγάλε;

Ότι όποιος και να είναι αρχηγός, δήμαρχος, νομάρχης, διάβολος, τρίβολος, αν δεν μπεις μέσα στο κόμμα, να σπάσεις τα μούτρα σου, και στο μέλλον να κανιβαλίσεις την γενιά που σε κυβερνά, καμία θητεία δεν θα φέρει την ανανέωση.

Υπάρχει νομίζω μια αντίφαση στο άρθρο σου daskalakos, ζητάς μηχανισμούς ανανέωσης και ζητάς κατάργηση της Νεολαίας (συμφωνώ), μα υπάρχει μεγαλύτερος μηχανισμός ανανέωσης θεωρητικά σε ένα κόμμα από την νεολαία;

Το ζήτημα είναι η συμμετοχή μας στο κόμμα, αλλά με διαδικασίες που δεν μας υποτιμούν και δεν μας κάνουν απλά κλακαδόρους.

Λέει ο daskalakos ;ότι έχω πικρή εμπειρία από την υποτιθέμενη ανανέωση, ναι είναι αλήθεια, έχω ακούσει συζητήσεις για τις ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ του ΟΓΑ, για τα επιλέξιμα πρόβατα και γίδια, θα κάτσω μια μέρα και θα γράψω για τον θρίπα (δεν ξέρω αν είναι η σωστή ορθογραφία), είναι ένα τόσο δα μικρό ζουζούνι που μεταφέρει μια ασθένεια και σου γαμεί το καπνό…. Είναι ασθένεια της ντομάτας που αν σου περάσει τον καπνό την έβαψες μεγάλε….Αυτά συζητούσαμε από το 2002 μέχρι το 2005, μετά έφυγα από την Κοζάνη και έχασα το τρένο της ανανέωσης.

Αν δεν υπάρχει μεγάλο δημοκρατικό κόμμα με δημοκρατικές διαδικασίες και με συμμετοχή, πραγματική συμμετοχή δεν γίνεται ανανέωση.

Αν το πασοκ σοβαρευτεί και αποφασίσει να κάνει πραγματικά δημοκρατικές διαδικασίες και αν αποφασίσουμε να πάμε και εμείς να ανοίξουμε της πόρτες από τις ρημαδιασμένες κομματικές οργανώσεις, χωρίς να περιμένουμε να πάμε σαν μεσσίες, άλλα και με γερό στομάχι για να ακούσουμε και για τον θρίπα (πως διάολο γράφεται;), και στην τελική κανείς δεν σηκώνεται να σου δώσει θέση αν δεν τον σηκώσεις εσύ.

Πολύ απλά σε ένα δημοκρατικό κόμμα και σε μια κοινωνία που έχει στόχους, οποίος δεν κάνει, πάει σπίτι του, τον στέλνουν οι πολίτες.

Το πασοκ παλιότερα κάπου στο 1994? 1998? Έβαλε στις προκριματικές δημοτικές εκλογές και τους νυν δημάρχους, αμφιβάλω αν κανείς έχασε το χρίσμα από τους νυν δημάρχους; Γιατί ήταν ένα κόμμα ήδη κρατικοδίαιτο και κωλοχανείο, οπού οι δήμαρχοι έλεγχαν όλο τον τοπικό μικρόκοσμο του πασοκ

Αν δεν αποφασίσουμε σαν πολίτες ότι το πασοκ μας ανήκει και ότι έχουμε υποχρέωση και δικαίωμα να το αλλάξουμε, τότε πασοκ δεν το αλλάζει όχι ο Γιώργος αλλά κανείς.

Εγώ προσπάθησα μια φορά να κάνω κάτι, μάλλον έκανα μια τρύπα στο νερό, μάλλον σαν το Γιώργο, ίσως γιατί ήμουν ο μόνος κάτω από τα 30 με δύο άλλους 45αρήρες και με καμία 50αριά 70αρηδες, στο τέλος από την πολύ ανανέωση κατέληξα να πάω εγώ στα καφενεία μια που δεν μπορούσαν να πάνε οι παππούδες στα net café που ήθελε ο Γιώργος.
Έτσι την πάτησε και ο Γιώργος…

Ζητώ και δίνω μια ακόμη ευκαιρία λοιπόν

Η συζήτηση για την ανανέωση συνεχίζεται…

Υ.Γ. Είδα τον Κατσιφάρα στο Sporting σήμερα, γέρασε ο Κατσιφάρας, στεναχωρέθηκα, γέρασε το πασοκ μαζί με το Κατσιφάρα, και το χειρότερο; Ξύρισε και το μουστάκι.

Written by κώστας (provocator)

18 Οκτωβρίου 2007 at 12:03 πμ

Αναρτήθηκε στις Πολιτική

Μηχανισμοί ανανέωσης

3 Σχόλια

works

Photo Copyright © by fallsroad

Πώς ανανεώνεις κάτι ξοφλημένο, πεθαμένο, παρωχημένο;

Και οι δύο υποψήφιοι υπόσχονται την ανανέωση του ΠΑΣΟΚ, το άνοιγμά του στον κόσμο και την κοινωνία.

Δυσκολεύομαι να δω πώς ακριβώς θα γίνει αυτό. Οι δημοσιογράφοι, με το κουτσομπολίστικο ενδιαφέρον τους για τα πράγματα, πίσω απ’ τη λέξη ανανέωση βλέπουν διαγραφές στελεχών. Σε σχετική ερώτηση που απεύθυναν στο Μίμη Ανδρουλάκη, ο Μίμης απάντησε πολύ σωστά ότι η ανανέωση δεν θα γίνει με διαγραφές και προγραφές αλλά με κατάλληλους μηχανισμούς που θα επιφέρουν την ανανέωση.

Προχθές, ο Ευάγγελος Βενιζέλος πρότεινε μεταξύ άλλων τα στελέχη του κόμματος στα διάφορα όργανα να υπηρετούν με θητεία: κάθε στέλεχος θα δικαιούται το πολύ τρεις θητείες εκ των οποίων μόνο δύο συνεχόμενες.

Μ’ άρεσε αυτή η πρόταση. Ανέκαθεν είχα μια αλλεργία προς ισόβιους προέδρους, πρωθυπουργούς και αρχηγούς. Βάσει του ρητού ουδείς αναντικατάστατος, με γοητεύει η ιδέα της αναγκαστικής αποχώρησης από την εξουσία. Αν οι Αμερικανοί μπορούν να κυβερνούν τον κόσμο αλλάζοντας υποχρεωτικά τον πρόεδρό τους μετά από δύο τετραετίες, δε βλέπω το λόγο γιατί εμείς να περιμένουμε τη σωτηρία από ισόβιους μεσσίες. Μακάρι να υπήρχε σχετική πρόβλεψη και στο Σύνταγμα της Ελλάδος, όχι μόνο για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας που ούτως ή άλλως είναι διακοσμητικός, αλλά και για τον ίδιο τον Πρωθυπουργό που έχει συγκεντρώσει όλη την εξουσία στα χέρια του…

Μακάρι να υιοθετηθεί αυτή η πρόταση, ανεξαρτήτως του ποιος θα κερδίσει τις εσωκομματικές εκλογές της 11ης Νοεμβρίου.

Φυσικά η πρόταση δεν είναι χωρίς προβλήματα. Κυριότερο όλων ίσως, το ενδεχόμενο διαρχίας, να είναι δηλαδή άλλος πρόεδρος του κόμματος και άλλος πρωθυπουργός (αν και όταν ξανακυβερνήσει το ΠΑΣΟΚ…).

Αυτή η πρόταση είναι ένας πιθανός μηχανισμός ανανέωσης του κόμματος. Δεν αρκεί όμως. Έστω ότι παρέρχονται οι δύο θητείες, και όλα τα στελέχη που θα εκλεγούν απ’ το προσεχές συνέδριο αναγκάζονται να παραιτηθούν. Ποιος θα τους διαδεχθεί; Με άλλα λόγια, πώς πείθεις κάποιον αμέτοχο έως τώρα, να τολμήσει να μπει στην κομματική διαδικασία;

Χρειάζονται επιπλέον μηχανισμοί ανανέωσης και είναι χρέος μας, αν κανείς από τους δύο υποψηφίους δεν τους προτείνει, να τους επινοήσουμε και να τους προτείνουμε εμείς.

Επειδή κι εγώ, αλλά πολύ περισσότερο ο provocator, έχω πικρή εμπειρία απ’ την προσπάθεια συμμετοχής στο κόμμα, απ’ την προσπάθεια ανανέωσης και ανασύστασης των τοπικών οργανώσεων και πολύ, μα πάρα πολύ πικρή εμπειρία απ’ τις διαδικασίες που ακολουθήθηκαν για την ανάδειξη των υποψηφίων για τις Δημοτικές Εκλογές, οι μηχανισμοί ανανέωσης είναι κάτι στο οποίο θα πρέπει να επιμείνουμε.

Και πάλι ορμώμενος από προσωπικές εμπειρίες, θα προτείνω για αρχή δύο άμεσα και δραστικά μέτρα:

  1. Κατάργηση και διάλυση της ΠΑΣΠ και της κομματικής νεολαίας.
  2. Ρήξη με τα συνδικάτα

Αυτή όμως, είναι μια ιστορία που θα πούμε μια άλλη φορά…

Written by daskalakos

17 Οκτωβρίου 2007 at 7:59 μμ