Δελφινοι

πάλι παραιτήθηκε ο Αλαβάνος?

Αγάπες και λουλούδια

3 Σχόλια


Έχω ακούσει πολλά για τους λόγους που με οδηγούν σε πολιτικές επιλογές από αυτούς που διαφωνούν με αυτές. Άλλες φορές είμαι ανώριμος πολίτης, ή μη αρκούντως πολιτικοποιημένος, άλλες φορές έχω προσωπικές ανασφάλειες, απωθημένα ιδιοτέλεια κτλ. Ομολογώ όμως ότι πρώτη φορά ακούω ότι η πολιτική μου τοποθέτηση σχετικά με την επιλογή ηγέτη οφείλεται σε ….. συναισθηματικούς λόγους. Πολλοί από τους υποστηρικτές του κου Βενιζέλου χθες εμμέσως πλην σαφώς με κατηγόρησαν (το πρώτο πρόσωπο είναι συμβολικό προφανώς) ότι αντιμετωπίζω τις διαδικασίες εκλογής στο ΠΑΣΟΚ περίπου ως σαπουνόπερα. Ότι βλέπω τον Παπανδρέου σαν τον Κούρκουλο και τον Βενιζέλο σαν τον Αρτέμη Μάτσα. Κάποια στιγμή πρέπει να καταλάβουν ότι για να υποτιμήσεις την νοημοσύνη κάποιου δεν χρειάζεται να τον χαρακτηρίσεις ευθέως ανόητο, αρκεί να του προσάψεις μη πολιτικά κριτήρια στις πολιτικές του επιλογές. Και δεν χρειάζεται βέβαια να αναφέρω ότι απαιτείται αρκετή δόση ανοησίας για να υποτιμήσεις την νοημοσύνη μίας διαγραφόμενης πλειοψηφίας.

Μα αλήθεια, γιατί οι πολίτες που πλέον προτιμούν τον Παπανδρέου μετατράπηκαν ξαφνικά σε αισθηματίες? Όταν πριν έναν μήνα οι ίδιοι πολίτες δήλωναν την προτίμηση τους στον κο Βενιζέλο ήταν πιο αντικειμενικοί? Δεν το έκαναν με βάση το συναίσθημα και την πολιτική φόρτιση της στιγμής? Αυτά είναι αστεία πράγματα.

Ωστόσο πρέπει να παραδεχτώ ότι υπάρχει μία δικαιολογία για όσους διαδίδουν αυτά τα πράγματα. Τους βασανίζει ένα παράδοξο ερώτημα: Πως είναι δυνατόν οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ να θεωρούν τον Βενιζέλο καταλληλότερο πρωθυπουργό αλλά παρόλα αυτά να επιλέγουν τον Παπανδρέου για πρόεδρό τους? Και είναι μία λογική απορία για όποιον δεν έχει την δυνατότητα να βγει λίγο έξω από το σκηνικό και να δει αυτό που λένε οι φίλοι μας Αμερικανοί «the big picture».

Αν το δεις ψύχραιμα το θέμα, η απάντηση είναι μάλλον εύκολη. Οι περισσότεροι, κι εγώ μέσα σε αυτούς, θεωρούν πράγματι τον Βενιζέλο «ικανότερο» να γίνει πρωθυπουργός, και να νικήσει τον Καραμανλή. Στις παρούσες συνθήκες και με το τρέχον πολιτικό σύστημα, πράγματι «καταλληλότεροι» είναι ηγέτες του τύπου Βενιζέλου. Ας μην ξεχνάμε ότι ο απόλυτος κυρίαρχος της «καταλληλότητας» σήμερα είναι ο Καραμανλής. Θεωρώ λοιπόν και τους δύο «καταλληλότερους» να διαχειριστούν το παρούσα πολιτική πραγματικότητα. Και σέβομαι όσους τους επιλέγουν, δεν πιστεύω ότι το κάνουν για συναισθηματικούς ή άλλους περίεργους λόγους.

Όμως διαφωνώ μαζί τους. Διαφωνώ με την πολιτική πραγματικότητα που εκφράζουν. Διαφωνώ με το τωρινό πολιτικό σύστημα. Θέλω έναν ηγέτη που να είναι ακατάλληλος για πρωθυπουργός σε ένα ακατάλληλο πολιτικό σύστημα. Έναν ηγέτη ωστόσο που θα διαμορφώσει τις προϋποθέσεις εκείνες που θα εξασφαλίσουν ότι στην Ελλάδα του αύριο ούτε ο Καραμανλής ούτε ο Βενιζέλος θα θεωρούνται καταλληλότεροι. Και αυτή είναι η κατάλληλη Ελλάδα για να ζω.

Για ένα μεγάλο κομμάτι των πολιτών, το να επιβληθεί το ΠΑΣΟΚ στο παραδοσιακό πολιτικό παιγνίδι (κάτι που θα του εξασφαλίσει ο Βενιζέλος) δεν είναι το ζητούμενο. Απαιτούν να αλλάξει το ίδιο το παιγνίδι.

Ο Βενιζέλος είναι ο καλύτερος παίκτης ενός παιγνιδιού που δεν θέλουμε να παίξουμε άλλο.

Ο Παπανδρέου από την άλλη είναι από τους χειρότερους παίκτες σε αυτό το παιγνίδι. Για αυτό και είναι ο μόνος στον οποίο μπορούμε να εμπιστευτούμε την αλλαγή του.

Και αυτό δεν έχει καμία σχέση με συναισθηματισμούς, αγάπες και λουλούδια…

Advertisements

Written by Christos

16 Οκτωβρίου 2007 στις 9:40 μμ

3 Σχόλια

Subscribe to comments with RSS.

  1. Η λογική σου αποπνέει έναν ιδεαλισμό, στο κέντρο του οποίου όμως κρύβεται η αγωνία για την αλλαγή του διαχειριστικού προτύπου που έχει επικρατήσει στην κεντρική πολιτική σκηνή, ιδιαίτερα μέσω των φορέων του δικομματισμού.
    Το ζητούμενο κατά τη γνώμη μου, που κι εσύ το θίγεις, δεν είναι τελικά η κλωνοποίηση του αρχηγικού συστήματος, αλλά η εκγαθίδρυση ενός δημοκρατικότερου συστήματος λαϊκής κυριαρχίας.
    Αυτό με τη σειρά του προϋποθέτει τα εξής:
    – καθιέρωση της απλής αναλογικής
    – ανατροπή του νεο-φιλελεύθερου δόγματος
    – ενίσχυση των δημοκρατικών, εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων.
    Είναι το ΠΑΣΟΚ έτοιμο για όλα αυτά; Θα αποκυρήξει ποτέ τον κυβερνητισμό;

    Under Const-Action

    17 Οκτωβρίου 2007 at 1:14 πμ

  2. Σήμερα το ΠΑΣΟΚ όπως και τα άλλα κόμματα είναι μηχανισμοί που παράγουν υποψήφιους.
    Καμμία συμμετοχή του λαού.
    Η μόνη συμμετοχή είναι να διοργανώνει συγκεντρώσεις γα να επιλέγει υποψηφίους και προγράμματα που το ίδιο παρουσιάζει.
    Αυτό το ΠΑΣΟΚ και αυτούς που θέλουν να το εκφράσουν δεν τούς θέλουμε.
    Το ζητούμενο είναι η συμμετοχική δημοκρατία να γίνει πράξη και το ΠΑΣΟΚ να παράγει πολιτική ,και αύτο μόνο ο Γιώργος μπορεί σε αύτ τη φάση να ο εγγυηθεί.

    ΧΡΗΣΤΟΣ

    17 Οκτωβρίου 2007 at 12:33 μμ

  3. έχει πλάκα μερικές φορές πως συναντώνται οι σκέψεις δύο ή περισσότερων blog που δεν έχουν σχέση μεταξύ τους

    ο Σωτήρης γράφει στο:
    http://sotiris-koukios.blogspot.com/2007/10/vs.html

    «Ακόμα και αν υπέθετα ότι έχουμε όλοι πάθει μαζική παράκρουση συναισθηματικής φόρτισης, που θα οδηγούσε το χέρι μας σε μια ψήφο που δεν θέλαμε αλλά που η καρδιά μας θέλει, τότε να παρατήσουμε και όλοι συνολικά την πολιτική. Ας ασχοληθούμε με ταινίες του Ξανθόπουλου.»

    και τα δύο κείμενα btw είναι πολύ καλά και εκφράζουν -κατ εμέ- το πραγματικό διακύβευμα (μια από τα ίδια, ή αλλαγή νοοτροπίας και στάσης απέναντι στην πολιτική; )

    φιλικά

    τριάντα


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: