Δελφινοι

πάλι παραιτήθηκε ο Αλαβάνος?

ανανέωση… με φώναξε κανείς; άκουσα το όνομα μου….

3 Σχόλια


Λοιπόν ας πω και εγώ την άποψη μου, με αφορμή τόσο το άρθρο του daskalakos Μηχανισμοί ανανέωσης και τις προτάσεις για θητείες του συντρόφου Βενιζέλου, εδώ το blog διχάζεται και αυτός είναι ίσως και ο στόχος.

Έχω μια απέχθεια προς κάθε μορφή δέσμευσης, κωλύματος, και περιορισμό σε θητείες, δεν πιστεύω ότι ούτε φέρνουν ανανέωση, άλλα ούτε και την βοήθαν.

Θεωρώ υποκρισία για ένα κόμμα να έχει θητείες, είναι υποτίθεται κάτι που σπάει τις επετηρίδες, αν παρατηρήσει κανείς τι γίνεται γύρω μας θα δει ότι στα περισσότερα αξιώματα γίνεται μια εναλλαγή ούτως ή άλλως, με τον φόβο της πολιτικής φθοράς και με το τρυκ της εναλλαγής διαφόρων σε διάφορα αξιώματα. Όσοι δεν το κάνουν οδηγούνται σε οδυνηρές ήττες εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων. Δεν έχουμε δει συνδικαλιστές, δημάρχους νομάρχες βουλευτές να αλλάζουν ρόλους μεταξύ τους; Με δύο οι τρεις θητείες σε κάθε αξίωμα; Σε κάθε νομό υπάρχουν 50, 100, άντε 150 κομματικά στελέχη τα οποία σε βάθος μια 20ετίας περνάν με επετηρίδα από διαφορές θέσεις. Αυτό οραματιζόμαστε σαν ανανέωση; Μια ιδιότυπη επετηρίδα μεταξύ στελεχών, στην λογική σήκω ήρθε η σειρά μου να κάτσω; Παίρνοντας αυτήν την λογική σαν γνήσιος προβοκάτορας και τραβώντας την από τα μαλλιά, δεν μπορώ να καταλήξω στο συμπέρασμα να μην υπάρχει μόνο θητεία για τον πρωθυπουργό άλλα και για το κόμμα που κυβερνά, μια εσύ, μία εγώ. Να πω και μια άλλη προβοκατόρικη άποψη; αν στο ΚΚΕ υπήρχαν περιορισμοί θητειών και η κυρία Παπαρήγα δεν ήταν γενική γραμματέας 17 χρόνια αλλά 8 ή 10, πιστεύει κανείς ότι αυτό το κόμμα θα είχε ανανεωθεί πολιτικά; και δεν θα ήταν προσκολλημένο στον πατερούλη 80 χρόνια πίσω;

Θα έλεγε κανείς και που θες να καταλήξεις ρε μεγάλε;

Ότι όποιος και να είναι αρχηγός, δήμαρχος, νομάρχης, διάβολος, τρίβολος, αν δεν μπεις μέσα στο κόμμα, να σπάσεις τα μούτρα σου, και στο μέλλον να κανιβαλίσεις την γενιά που σε κυβερνά, καμία θητεία δεν θα φέρει την ανανέωση.

Υπάρχει νομίζω μια αντίφαση στο άρθρο σου daskalakos, ζητάς μηχανισμούς ανανέωσης και ζητάς κατάργηση της Νεολαίας (συμφωνώ), μα υπάρχει μεγαλύτερος μηχανισμός ανανέωσης θεωρητικά σε ένα κόμμα από την νεολαία;

Το ζήτημα είναι η συμμετοχή μας στο κόμμα, αλλά με διαδικασίες που δεν μας υποτιμούν και δεν μας κάνουν απλά κλακαδόρους.

Λέει ο daskalakos ;ότι έχω πικρή εμπειρία από την υποτιθέμενη ανανέωση, ναι είναι αλήθεια, έχω ακούσει συζητήσεις για τις ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ του ΟΓΑ, για τα επιλέξιμα πρόβατα και γίδια, θα κάτσω μια μέρα και θα γράψω για τον θρίπα (δεν ξέρω αν είναι η σωστή ορθογραφία), είναι ένα τόσο δα μικρό ζουζούνι που μεταφέρει μια ασθένεια και σου γαμεί το καπνό…. Είναι ασθένεια της ντομάτας που αν σου περάσει τον καπνό την έβαψες μεγάλε….Αυτά συζητούσαμε από το 2002 μέχρι το 2005, μετά έφυγα από την Κοζάνη και έχασα το τρένο της ανανέωσης.

Αν δεν υπάρχει μεγάλο δημοκρατικό κόμμα με δημοκρατικές διαδικασίες και με συμμετοχή, πραγματική συμμετοχή δεν γίνεται ανανέωση.

Αν το πασοκ σοβαρευτεί και αποφασίσει να κάνει πραγματικά δημοκρατικές διαδικασίες και αν αποφασίσουμε να πάμε και εμείς να ανοίξουμε της πόρτες από τις ρημαδιασμένες κομματικές οργανώσεις, χωρίς να περιμένουμε να πάμε σαν μεσσίες, άλλα και με γερό στομάχι για να ακούσουμε και για τον θρίπα (πως διάολο γράφεται;), και στην τελική κανείς δεν σηκώνεται να σου δώσει θέση αν δεν τον σηκώσεις εσύ.

Πολύ απλά σε ένα δημοκρατικό κόμμα και σε μια κοινωνία που έχει στόχους, οποίος δεν κάνει, πάει σπίτι του, τον στέλνουν οι πολίτες.

Το πασοκ παλιότερα κάπου στο 1994? 1998? Έβαλε στις προκριματικές δημοτικές εκλογές και τους νυν δημάρχους, αμφιβάλω αν κανείς έχασε το χρίσμα από τους νυν δημάρχους; Γιατί ήταν ένα κόμμα ήδη κρατικοδίαιτο και κωλοχανείο, οπού οι δήμαρχοι έλεγχαν όλο τον τοπικό μικρόκοσμο του πασοκ

Αν δεν αποφασίσουμε σαν πολίτες ότι το πασοκ μας ανήκει και ότι έχουμε υποχρέωση και δικαίωμα να το αλλάξουμε, τότε πασοκ δεν το αλλάζει όχι ο Γιώργος αλλά κανείς.

Εγώ προσπάθησα μια φορά να κάνω κάτι, μάλλον έκανα μια τρύπα στο νερό, μάλλον σαν το Γιώργο, ίσως γιατί ήμουν ο μόνος κάτω από τα 30 με δύο άλλους 45αρήρες και με καμία 50αριά 70αρηδες, στο τέλος από την πολύ ανανέωση κατέληξα να πάω εγώ στα καφενεία μια που δεν μπορούσαν να πάνε οι παππούδες στα net café που ήθελε ο Γιώργος.
Έτσι την πάτησε και ο Γιώργος…

Ζητώ και δίνω μια ακόμη ευκαιρία λοιπόν

Η συζήτηση για την ανανέωση συνεχίζεται…

Υ.Γ. Είδα τον Κατσιφάρα στο Sporting σήμερα, γέρασε ο Κατσιφάρας, στεναχωρέθηκα, γέρασε το πασοκ μαζί με το Κατσιφάρα, και το χειρότερο; Ξύρισε και το μουστάκι.

Advertisements

Written by κώστας (provocator)

18 Οκτωβρίου 2007 στις 12:03 πμ

Αναρτήθηκε στις Πολιτική

3 Σχόλια

Subscribe to comments with RSS.

  1. Αυτό οραματιζόμαστε σαν ανανέωση; Μια ιδιότυπη επετηρίδα μεταξύ στελεχών, στην λογική σήκω ήρθε η σειρά μου να κάτσω; Παίρνοντας αυτήν την λογική σαν γνήσιος προβοκάτορας και τραβώντας την από τα μαλλιά, δεν μπορώ να καταλήξω στο συμπέρασμα να μην υπάρχει μόνο θητεία για τον πρωθυπουργό άλλα και για το κόμμα που κυβερνά, μια εσύ, μία εγώ.

    Μιλάμε για δύο εντελώς διαφορετικές νοοτροπίες: 1) Το παράδειγμα των ΗΠΑ. Ο πιο επιτυχημένος πρόεδρος να είσαι, μετά από το πολύ δύο θητείες, πήγες σπίτι σου, τελεία και παύλα. 2) Το πρόσφατο παράδειγμα της Ρωσίας. Αντιγράψανε τους Αμερικανούς και βάλανε και οι Ρώσοι τον περιορισμό για δύο προεδρικές θητείες. Πώς τον παρακάμπτει ο Πούτιν; Με το να γίνει… πρωθυπουργός!!!

    Στο χέρι των μελών του ΠΑΣΟΚ είναι, αν υιοθετηθεί μια τέτοια πρόταση, να υλοποιηθεί με τρόπο πρακτικό και ουσιαστικό, χωρίς παραθυράκια για επετηρίδες…

    Όσο για τον κανιβαλισμό, ως γνωστόν στην αντιμετώπιση ενός προβλήματος υπάρχουν δύο προσεγγίσεις: Top-down και bottom-up.

    Το bottom-up δεν πρόκειται να δουλέψει από μόνο του, εκτός κι αν θέλουμε να ιδρύσουμε ένα καινούριο κόμμα (δεν είναι άσχημη ιδέα, απλά θέλει περισσότερο χρόνο για να δώσει καρπούς).

    Το top-down είναι η ελπίδα που έχουμε επενδύσει (ξανά) στον Γιώργο. Ότι η ηγεσία θα υλοποιήσει μηχανισμούς ανανέωσης που θα βοηθήσουν και τη νέα γενιά να μπει, ακόμα και να κανιβαλίσει τους προηγούμενους.

    Φοβάμαι ότι το δεύτερο είναι προϋπόθεση του πρώτου. Άλλωστε το γράφεις κι εσύ:

    Αν το πασοκ σοβαρευτεί και αποφασίσει να κάνει πραγματικά δημοκρατικές διαδικασίες και αν αποφασίσουμε να πάμε και εμείς να ανοίξουμε της πόρτες από τις ρημαδιασμένες κομματικές οργανώσεις, χωρίς να περιμένουμε να πάμε σαν μεσσίες,

    Πρώτα πρέπει να ανοίξουν οι πόρτες και μετά να μπούμε εμείς. Κυριολεκτικά να παραβιάσουμε ανοικτές θύρες. Τα τείχη του καθεστωτισμού και του παλαιοκομματισμού είναι πολύ ψηλά, και τη Σάλπιγγα του Ιησού του Ναυή μάλλον την ψάχνει ακόμα ο Indiana Jones. Μια κερκόπορτα μας πέφτει κατά τι πιο βολική…

    daskalakos

    18 Οκτωβρίου 2007 at 7:13 πμ

  2. Ένας βουλευτής δεν είναι ανάγκη να είναι προλετάριος ο ίδιος για να εκπροσωπήσει ή να υπερασπιστεί τα συμφέροντα του λαού και του (όποιου) προλεταριάτου.

    daskalakos

    21 Οκτωβρίου 2007 at 7:30 πμ


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: