Δελφινοι

πάλι παραιτήθηκε ο Αλαβάνος?

Νέος πρόεδρος, καλά μαντάτα

leave a comment »


Τον Αλέξη Τσίπρα δεν τον έμαθα με την υποψηφιότητα του για τον Δήμο της Αθήνας. Τον έχω παρακολουθήσει εκ του σύνεγγυς σε μαζώξεις των φίλιων στον Συνασπισμό παρατάξεων στην ΕΦΕΕ και στο πρώτο και τελευταίο συνέδριο της νεολαίας του ΣΥΝ που συμμετείχα. Δεν άλλαξε πολύ από τότε. Επικοινωνιακά ικανότατος, με έμφυτα ηγετικά χαρακτηριστικά αλλά με μία επίμονη πολιτική ανωριμότητα. Σε όποιον τον παρακολουθούσε έμενα αξέχαστη η ψυχραιμία του, η ανοσία του στις προσωπικές επιθέσεις και η αυθόρμητη αυτοπεποίθηση του. Το μόνο που δεν έμενε αξέχαστο ήταν και είναι οι απόψεις του.

tsipras16yo.jpg

Ο Αλέξης Τσίπρας 16 ετών

Δεν έπαψε ποτέ (μετά από 10 περίπου χρόνια) να μου θυμίζει πρόεδρο 15-μελούς λυκείου που μετατράπηκε σε δαπίτη της Αριστεράς και αμέσως μετά σε ηγετικό στέλεχος του κόμματος που τον ανέθρεψε πολιτικά. Είχε την ίδια πορεία με πολλές δεκάδες πολιτικών τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της ΝΔ (τα ονόματα είναι πάρα πολλά για να τα αναφέρω).

Δεν έχει κάτι καινούριο να πει. Η καινοτόμες ιδέες ποτέ δεν ήταν το φόρτε του. Τόσο όμως αυτός όσο και ο Αλαβάνος έκαναν ένα βήμα μεγάλης σημασίας και μεγάλου ρίσκου. Άλλαξαν την πολιτική σκηνοθεσία. Ίσως όχι επι της ουσίας, σίγουρα όμως με υψηλό συμβολικό περιεχόμενο. Η προώθηση ενός νέου ανθρώπου (με μεγάλο δυναμικό δημοφιλίας) απευθείας στο προσκήνιο της ηγεσίας ενός κόμματος της αριστεράς διαφέρει κατά κόρον από την παραδοσιακή μέθοδο σταδιακής προσαρμογής των νέων πολιτικών στην πραγματικότητα της εξουσία, που ακολουθήθηκε από τα δύο μεγάλα κόμματα.

Ναι, ο Τσίπρας δεν έχει κάτι νέο να μας πει. Ναι, είναι παιδί κομματικού σωλήνα με ισχυρό μέντορα. Ωστόσο, δεν βολεύτηκε σε μία σταδιακή και χωρίς ρίσκα πολιτική καριέρα. Πήρε την μπάλα και βγήκε να παίξει με τους μεγάλους. Βγήκε πρώτος από μία γενιά φοβισμένη, μία γενιά με την συνεχή ανασφάλεια της πολιτικής περιθωριοποίησης και έδειξε ότι τα στεγανά περιορίζονται πλέον δραστικά.

Ο Τσίπρας είναι χρήσιμος για το ΠΑΣΟΚ και τους δικούς του νέους. Αποτελεί σημαντικό προηγούμενο ανεξαρτήτως της ενδεχόμενης επιτυχίας ή αποτυχίας του. Ο Παπανδρέου μπορεί πλέον να προωθήσει μία νέα γενιά στελεχών με το απλούστατο επιχείρημα ότι δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Πρέπει να «χρησιμοποιηθεί» ο Τσίπρας από το ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι εχθρός του, τουλάχιστον δεν είναι δύσκολος εχθρός του. Δεν έχει και δεν θα αποκτήσει ποτέ πολιτικό περιεχόμενο υψηλής ποιότητας.Μπορεί όμως να δώσει περισσότερη ώθηση στα (πρώιμα ακόμη) ανανεωτικά εγχειρήματα του ΠΑΣΟΚ.

Ας σταματήσουν λοιπόν οι ανόητες επιθέσεις Παγκαλικού τύπου που απλώς μετατρέπουν τον νέο πρόεδρο του ΣΥΝ από «εργαλείο» ανανέωσης σε «μεγαλειώδη» εχθρό. Και, ειρήσθω εν παρόδω, ας σταματήσουμε επιτέλους να μετράμε το μέγεθος της «αριστεροσύνης» μας. Ακούγεται κοινότυπο αλλά από ότι φαίνεται πρέπει να το επαναλαμβάνουμε ξανά και ξανά. Μεταξύ του αριστερότερου και του χρησιμότερου η επιλογή είναι πάντα προφανής.

Advertisements

Written by Christos

11 Φεβρουαρίου 2008 στις 10:04 μμ

Αναρτήθηκε στις Κόμματα, ΠΑΣΟΚ, Πολιτική, ΣΥΡΙΖΑ

Tagged with

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: