Δελφινοι

πάλι παραιτήθηκε ο Αλαβάνος?

Συνέδριο ΠΑΣΟΚ 5: ΜΜΕ

leave a comment »


Η μεγαλύτερη συνεισφορά του συνεδρίου προς εμένα ήταν αναμφισβήτητα το πέρασμα από την θέση του τηλεθεατή στη θέση του παρατηρητή. Σε όλη τη διάρκεια του σαββατοκύριακου δεν παρακολούθησα καθόλου ειδήσεις ούτε διάβασα εφημερίδες. Η άποψη μου για το συνέδριο και το ΠΑΣΟΚ ήταν αποκλειστικά από μέσα και όχι απο Μέσα. Είναι η πρώτη φορά που πέρα από θεωρίες, ένιωσα στο πετσί μου το τι θα πει παραπληροφόρηση.

Πάντα ήμουν πολύ διστακτικός στο να ενστερνιστώ την άποψη ότι «τα ΜΜΕ δεν παίζουν το ΠΑΣΟΚ δεν παίζουν τον πρόεδρο». Πίστευα αφελώς ότι τα κανάλια και οι εφημερίδες έχουν όλη την καλή διάθεση απλώς το ΠΑΣΟΚ δεν παρήγαγε ειδήσεις δεν παρήγαγε πολιτική άξια αναφοράς. Για το δεύτερο διατηρώ ακόμη ακέραιες τις επιφυλάξεις μου. Το πρώτο όμως είναι ψέμα. Οι ομιλίες των στελεχών περιείχαν μεγάλες ποσότητες πληροφορίας άξιας να μεταδωθεί. Μία απλή αναφορά στο κείμενο του Πάγκαλου, του Ανδρουλάκη, του Μπίστη και το Παπανδρέου αρκεί για να καταλάβει κανείς ότι ειπώθηκαν σημαντικά πράγματα. Ο Παπανδρέου είπε τόσο σημαντικά πράγματα που η πρόταση για Πολιτικό Συμβούλιο χωρίς υπουργούς ήταν για μένα απλώς το κερασάκι στην τούρτα. Αν παρέμενα τηλεθεατής και σε αυτό το συνέδριο η πληροφορία και η ουσία που θα αποκόμιζα από τα ΜΜΕ θα ήταν ακρωτηριασμένη βάναυσα. Και η συνειδητοποίηση αυτού του γεγονότος δεν μου προκαλεί απογοήτευση, μου προκαλεί θυμό.

«Που είναι ο Βενιζέλος?» αναρωτιόμουν συνεχώς ολόκληρο το Σάββατο. Αναρωτιόμουν που είναι το θέμα Βενιζέλου, το θέμα που απασχολεί κατά κύριο λόγο την επικαιρότητα του ΠΑΣΟΚ. Πέρα από τα κρυφά πηγαδάκια και τις γνωστές «φράξιες» ο Βενιζέλος δεν ήταν πουθενά παρών ούτε ως φυσική παρουσία ούτε ως συμβολισμός. Σαν να μην υπήρχε. Δεν φάνηκε να αφορά κανέναν. Ομολογώ ότι μέχρι την Κυριακή το βράδυ είχα ξεχάσει την ύπαρξη του. Και δεν ήμουν διακοπές, ήμουν στο συνέδριο!

Όταν όμως επέστρεψα την Κυριακή η κοινή γνώμη με επανέφερε βίαια. Έτοιμος να μοιραστώ εμπειρίες με φίλους και συγγενείς, έτοιμος να συζητήσω για τα όσα σημαντικά ακούστηκαν, έπεσα από τα σύννεφα. Άλλα ήθελα να μοιραστώ εγώ και άλλα ήθελαν να μοιραστούν οι μη παρόντες στο συνέδριο, οι πληροφορημένοι από τα ΜΜΕ. «Μισοί – μισοί οι Παπανδρεικοί με τους Βενιζελικούς ε?» ήταν το πρώτο που με ρώτησε πολύ στενός συγγενής. Χαμογέλασα απλώς. «Καλά ο Τσίπρας έχει ξεφύγει τελείως» μου αναφώνησε κολλητός φίλος με το που με είδε. Έγνεψα ένα ξερό ναι συνειδητοποιώντας ξανά μετά από πολλές ώρες ότι υπάρχει και ο Τσίπρας. Με έπιασε θλίψη. Αυτά θα έλεγα κι εγώ αν δεν είχα πάει στο Φάληρο. Σκέφτηκα να τους βάλω κάτω και να τους τα πω όλα. Με το ζόρι! Αλλά δίστασα ή βαρέθηκα. Όπως δίστασαν ή βαρέθηκαν φαντάζομαι και πολλοί άλλοι να βάλουν εμένα κάτω και να μου τα πουν. Έκλεισα κάθε συζήτηση με την «πληροφορημένη» κοινή γνώμη του περίγυρού μου μαζί με την τηλεόραση. Ήρθε η ώρα να ξεκαθαρίσουμε τους λογαριασμούς μας με τους opinion leaders μία και καλή σκέφτηκα. Πρώτη φορά το είπα στον εαυτό μου τόσο ψύχραιμα….

Advertisements

Written by Christos

17 Μαρτίου 2008 στις 10:21 πμ

Αναρτήθηκε στις Μέσα ενημέρωσης, ΠΑΣΟΚ, Πολιτική

Tagged with

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: