Δελφινοι

πάλι παραιτήθηκε ο Αλαβάνος?

Πολιτική αλητεία η σιωπή για το Θιβέτ

17 Σχόλια


Νομίζω πως δεν πάει άλλο. Έχουν περάσει τόσες ημέρες και ακόμη κανένας πολιτικός φορέας δεν έχει πάρει επισήμως θέση για το Θιβέτ. Δεν είναι δυνατόν ακόμη και ο καραδεξιός Σαρκοζί με τις τεράστιες διακρατικές οικονομικές συμφωνίες με την Κίνα να μιλάει για μποϋκοτάζ και η εγχώρια αριστερά (όλων των αποχρώσεων) να το έχει βουλώσει.

olympicuffs.gif

Αυτοί που βγήκαν στους δρόμους κατά συρροή, φώναξαν, διέρρηξαν ιμάτια, έπαιξαν ξύλο, έχτισαν νεολαίες, κόμματα και καριέρες διαμαρτυρόμενοι με σκανδαλώδη μονομέρεια για τον (προφανώς άθλιο) βομβαρδισμό εμπόλεμων λαών και (την όχι και τόσο προφανώς άθλια) επίθεση σε έναν Σέρβο ή έναν Ιρακινό δικτάτορα-δολοφόνο, τώρα δεν έχουν να πουν τίποτα, ούτε καν μία υποκριτική δήλωση συμπαράστασης, σε έναν λαό και έναν ηγέτη που μέχρι πρότινος αντιμετώπιζε την σκλαβιά και την καταπίεση με παροιμιώδη αφοσίωση στην ειρήνη και που αποφάσισε ότι κάποια στιγμή πρέπει να φωνάξει. Αυτή η επιλεκτική ευαισθησία (παραδόξως) φαίνεται να στρέφεται συνήθως προς τους πιο φασίζοντες λαούς και ηγέτες και να επιλέγει το ποιόν καταπιεζόμενο λαό θα υπερασπιστεί ανάλογα με την ιδεολογική προέλευση του καταπιεστή και όχι με βάση την σκληρότητα αυτού.

Μία τέτοια αντίληψη είναι συνήθης στους ισχυρούς του κόσμου. Όταν όμως υιοθετείται από την αριστερά (και δει την κινηματική) τότε ξεπερνάει τα όρια του κατάπτυστου πολιτικού κυνισμού. Αποτελεί ξεκάθαρη πολιτική αλητεία.

buzz it!

Advertisements

Written by Christos

31 Μαρτίου 2008 στις 12:23 πμ

Αναρτήθηκε στις Επικαιρότητα, Πολιτική

Tagged with

17 Σχόλια

Subscribe to comments with RSS.

  1. Στο μυαλό μου είσαι! Άκουγα, παρακολουθούσα, σκεφτόμουν σήμερα τις θέσεις των κομμάτων, με αφορμή όλα αυτά που γίνονται τις τελευταίες μέρες με το θέμα των Σκοπίων, μετά πήγε συνειρμικά το μυαλό μου στη συζήτηση για το Ασφαλιστικό και το αίτημα για δημοψήφισμα στη Βουλή (και το πώς αυτό μπήκε σε δεύτερο πλάνο μετά τις εξελίξεις στο «σκοπιανό»), αργότερα άκουσα κάποιον της ΓΣΕΕ ή της ΑΔΕΔΥ να καλεί για συγκέντωση υπογραφών την Τετάρτη στο Σύνταγμα για το δημοψήφισμα, και μετά ξαναγυρνάω στη συζήτηση για το σκοπιανό όπου ρόλος του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια, αντι-αμερικανισμός, ανεξαρτητοποίηση Κοσσόβου γίνονται όλα μαζί ένα κουβάρι και…. στοπ.

    Μια στιγμή: δε θέλουμε – ως «αριστερά στην Ελλάδα» (το φάσμα είναι ευρύ,βάλ’τε ό,τι θέλετε μέσα,ακόμα και το ΛΑΟΣ) – ανεξάρτητο Κόσσοβο, αλλά αναγνωρίζουμε την ίδια στιγμή το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των λαών και τη δημιουργία ανεξάρτητου κράτους που αυτή συνεπάγεται, σε Παλαιστίνιους και Κούρδους. Κάνουμε «λαϊκό δικαστήριο» για το νατοϊκό βομβαρδισμό της Σερβίας, αλλά ούτε μια συγκεντρωσούλα για τις ρωσικές σφαγές στη Τσετσενία (και μην ακούσω λέξη για «ορθοδοξία» – οι Παλαιστίνιοι και οι Κούρδοι είναι μουσουλμάνοι, αλλά μάλλον δεν πειράζει γιατί εμείς είμαστε αντισημίτες και αντι-τούρκοι αντιστοίχως), ενώ ταυτοχρόνως «θάβουμε» στη λήθη της συλλογικής μας μνήμης τη συμμετοχή ελλήνων εθελοντών (!) εθνικιστών στη μεγαλύτερη σφαγή (7.000) αμάχων μετά το τέλος του Β’ Π.Π στη Σεμπρένιτσα στο πλευρό των Σέρβων.

    Επειδή όμως εμείς δεν είμαστε σαν τους αμερικανούς για τους οποίους ισχύει το «δύο μέτρα-δύο σταθμά» κι επειδή καθόλου δεν τους μοιάζουμε σε αυτό το θέμα, την ώρα που όλος ο υπόλοιπος κόσμος έχει στραμμένο το βλέμμα στις διαμαρτυρίες θιβετιανών αγωνιστών, ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ (ειλικρινά δε θέλω να τον σκέφτομαι, αλλά δε μ’αφήνει) «θεωρεί τη σκέψη του Μάο πολύ πιο διαχρονική από τη σκέψη του Λένιν και του Μαρξ».

    Μάλλον θα φταίει το πορτοκαλί χρώμα στα ράσα(;) των θιβετιανών μοναχών. Αν ήταν κόκκινο, κάτι θα γινόταν.

    Nikoleta

    1 Απριλίου 2008 at 1:17 πμ

  2. @Nikoleta
    Μακάρι να ήταν τα χρώματα. Τώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ ανεβαίνει και ο ΛΑΟΣ είναι παρών αρχίζουν να γίνονται ολοένα και περισσότερο διακριτές οι ιδεολογικές διαφορές μεταξύ της δογματικής πολιτικής σκέψης που προσαρμόζει την πραγματικότητα στις ιδέες της και της φιλελεύθερης αντίληψης που προσαρμόζει τις ιδέες της στην πραγματικότητα. Θεωρώ ότι η πολιτική αντιπαράθεση θα πρέπει να μεταφερθεί πλέον και επίσημα σε αυτό το πεδίο (και μεταξύ μας αργά ή γρήγορα θα γίνει αρκεί μερικοί από εμάς να ξεφύγουν από ταμπού και να επιλέξουν επιτέλους «στρατόπεδο»).

    Christos

    1 Απριλίου 2008 at 11:09 πμ

  3. Τι εννοείς «το έχει βουλώσει;». Ο ΣΥΡΙΖΑ π.χ. έχει πάρει θέση και είναι το μόνο κοινοβουλευτικό κόμμα από όσο ξέρω του οποίου μέλος έχει συλληφθεί για διατάραξη λαμπαδηδρομίας με αφορμή και τα γεγονότα στο Θιβέτ.

    Άλλωστε γιατί να το βουλώσει; Ποιο είναι το κοινωνικό σύστημα στην Κίνα;

    talos

    1 Απριλίου 2008 at 1:39 μμ

  4. @Talos
    ναι το έχω δει όποτε μάλλον θα πρέπει να αποσύρω το «ούτε καν μία υποκριτική δήλωση συμπαράστασης». Φαντάζομαι όμως ότι κι εσύ θα περίμενες κάτι παραπάνω από 10 γραμμές του τμήματος δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ και την αντίδραση μερικών μελών του. Για μένα η σημασία που δίνει ένας πολιτικός οργανισμός σε διεθνή γεγονότα είναι ανάλογος του εύρους των πρωτοβουλιών που παίρνει. Και αυτό το εύρος, φαντάζομαι θα συμφωνήσεις μαζί μου, φαίνεται να διαφέρει κατά πολύ όταν πρόκειται για την Σερβία, το Ιράκ, την Παλαιστίνη και το Θιβέτ.
    Και τέλος η ένσταση μου δεν αφορά μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και το ΠΑΣΟΚ. Απλά το δεύτερο δεν έχει της διακυμάνσεις που έχει ο πρώτος όσον αφορά το μέγεθος της αντίδρασης. Και αυτές οι διακυμάνσεις (από την υπερβολή στην υποβάθμιση) είναι που με εξοργίζουν.

    Christos

    1 Απριλίου 2008 at 3:12 μμ

  5. Εδώ που τα λέμε πάνε και την πέφτουν στην τελετή (και δεν έγινε μόνο σε μια πόλη αν δεν κάνω λάθος) με πανώ και φασαρίες, δηλαδή τι άλλο θα μπορούσαν να κάνουν; Να πυροβολήσουν τον πρέσβη; Το ότι ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται είναι άλλο ζήτημα. Αλλά η αντίδραση είναι κεντρική όχι πρωτοβουλία μερικών μελών. Σημειώνω ότι οι αντιδράσεις για την συνεχιζόμενη σφαγή στο Ιράκ π.χ. ή την πρόσφατη επίθεση στην Γάζα, ήταν υποτονικότερες και από αυτές τις λίγες εκδηλώσεις για το Θιβέτ. Γενικά ο κόσμος δύσκολα κινητοποιείται για «εξωτερικά» θέματα σε αυτήν την φάση…

    Και βέβαια το Ιράκ, το Κόσοβο, η Παλαιστίνη είναι θέματα άλλης κλίμακας και αμεσότερου ενδιαφέροντος για μας εδώ. Στο Ιράκ και στο Κόσοβο η χώρα μας συμμετείχε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στις επιθέσεις και η ευθύνη για αυτά μας βαραίνει και μας. Ιδίας σχεδόν κλίμακας πρόβλημα π.χ. με την Παλαιστίνη είναι η κατάσταση στην Σομαλία αλλά εκεί όλοι αδιαφορούν επειδή τα θύματα είναι μαύροι (διότι περί αυτού πρόκειται). Το Θιβέτ είναι θέμα γιατί η Κίνα είναι αναδυόμενη υπερδύναμη. Όταν η Ινδονησία έκανε τα ίδια στο Άτσεχ και αιματηρότερα προ ετών, δεν έγιναν πουθενά διαδηλώσεις π.χ. και δεν έπαιξε παρά ελάχιστα στα διεθνή ΜΜΕ. Στο Κογκό έχουν σκοτωθεί την τελευταία 5ετία 5 εκατομμύρια άνθρωποι. Βλέπεις να ασχολείται κανείς;

    Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει διακυμάνσεις, γιατί σε τέτοια θέματα δεν έχει καν κυμάνσεις. Συγγνώμη που θα το πω, αλλά το ΠΑΣΟΚ ούτε τους διακόσιους που κατεβάζει ο ΣΥΡΙΖΑ για το Θιβέτ (δεν συζητώ για την οργανωτική ικανότητα του ΚΚΕ) δεν θα μπορούσε να κατεβάσει, γιατί δεν φαίνεται να έχει πια επαφή με κάποια ακτιβιστική βάση.

    talos

    1 Απριλίου 2008 at 6:05 μμ

  6. Στο Κονγκό: 5 εκατομμύρια την τελευταία 15ετία εννοούσα…

    talos

    1 Απριλίου 2008 at 6:08 μμ

  7. Συμφωνώ σε πολλά. Ο κόσμος όμως δεν πρόκειται να αρχίσει να παίρνει τέτοιες κινήσεις στα σοβαρά όσο οι πολιτικοί χώροι τις αντιμετωπίζουν με, επιεικώς, περίεργες λογικές. Ποια είναι για παράδειγμα η πολιτική αντίληψη που γεννάει ταυτόχρονα τα αιτήματα για αραβική Παλαιστίνη και Σερβικό Κόσσοβο?

    Christos

    1 Απριλίου 2008 at 8:22 μμ

  8. Αν και πάμε σε μια μακρότατη συζήτηση, τηλεγραφικά: Νόμιμα τα σύνορα του Ισραήλ τα προ του 1967. Και αυτά με εθνοκάθαρση κατοχυρώθηκαν, αλλά πρόκειται για τετελεσμένο και νόμιμο. Επιστροφή στην διεθνή νομιμότητα το αίτημα.

    Κόσοβο: Δεν κόβουμε χώρες-μέλη του ΟΗΕ στα δύο κατά τα γούστα του κάθε επικυρίαρχου, χωρίς καν απόφαση του ΟΗΕ. Θα ήταν εφικτή ίσως μια συμβιβαστική λύση (πολύ δύσκολη μετά το 1999, αλλά εφικτή). Προτιμήθηκε το τετελεσμένο και η παράκαμψη για άλλη μια φορά του ΟΗΕ. Επιστροφή στην διεθνή νομιμότητα και εδώ. Ιδίως που την αποτελεσματική εθνοκάθαρση στο Κόσοβο δεν την έκαναν εντέλει οι Σέρβοι.

    talos

    1 Απριλίου 2008 at 10:53 μμ

  9. υπάρχει έγκλημα «διατάραξη λαμπαδηδρομίας»;;

    j95

    1 Απριλίου 2008 at 11:27 μμ

  10. @talos
    Για την Παλαιστίνη προφανώς συμφωνούμε.
    Για το Κόσοβο η συζήτηση είναι μεγάλη, αλλά εξίσου επιγραμματικά να πω ότι η προσκόλληση σε μία μη βιώσιμη «διεθνή νομιμότητα» των μονόπλευρων Ρωσικών βέτο που απλώς διαιωνίζουν το πρόβλημα, αποτελεί μάλλον πρόφαση για την αποφυγή μίας επί της ουσίας απάντησης στο ακόλουθο ερώτημα: έχουν οι Αλβανοί του Κοσόβου το δικαίωμα στην ανεξαρτησία ή θα πρέπει να τους στερηθεί επειδή κάποιοι φοβούνται (δικαιολογημένα ή όχι) ότι το νέο κράτος θα μετατραπεί σε προτεκτοράτο?

    Christos

    2 Απριλίου 2008 at 12:19 πμ

  11. j95: τώρα υπάρχει 😉

    Christos: Έχουν οι Σέρβοι του Βορείου Κοσόβου το δικαίωμα στην ανεξαρτησία; Έχουν οι Αλβανοί στο Πρέσεβο; Έχουν οι Τούρκοι στην Θράκη; Έχουν οι Έλληνες στην Μεσημβρία ή στην Χειμάρρα; Έχουν οι Αλβανοί στο Τέτοβο; Έχουν (είχαν έστω) οι Σέρβοι στην Κράινα; Οι Οι Σέρβοι στην Βοσνία; Οι Κροάτες στην Βοσνία; Οι Σέρβοι στο Μαυροβούνιο; Οι Οσσετοί στην Γεωργία; Οι Αμπχάζιοι στην Γεωργία. Οι Ρώσσοι στην Κριμαία; κοκ ad infinitum. Κάπου υπάρχει όριο γιατί αλλιώς ο χάρτης γίνεται φράκταλ.

    Επίσης δυστυχώς για τον ΟΗΕ, η Ρωσία ήταν η μόνη που διαφύλαξε με το βέτο της την διεθνή νομιμότητα και την 1244. Ας μην συζητάμε για μονόπλευρα Ρωσικά βέτο. Μια ματιά στον πίνακα των βέτο τις τελευταίες δεκαετίες, δείχνει ποιος ασκεί καταχρηστικά το βέτο – και δεν είναι η Ρωσία.

    Για να απαντήσω ευθέως, δεν έχω καμία ανησυχία ότι το νέο κράτος θα μετατραπεί σε προτεκτοράτο. Και χωρίς να γίνει κράτος μια χαρά προτεκτοράτο ήταν και θα μπορούσε να παραμείνει. Έχω σοβαρό πρόβλημα με κάθε (μη-συναινετική) αλλαγή συνόρων στα Βαλκάνια, μια και δεν ξέρεις τι φέρνει αύριο η συγκυρία και ποιος θα τα πληρώνει – ειδικά όταν υπάρχει η δυνατότητα για εξαιρετικά διευρυμένη αυτονομία κάθε μειονότητας. Άλλωστε η ανεξαρτητοποίηση του Κοσόβου (ή η ένωσή του με την Αλβανία) κάποια στιγμή θα ήταν ούτως ή άλλως αναπόφευκτη. Όπως είχαν τα πράγματα η Δύση μόλις έδωσε έμπρακτα συγχαρητήρια σε μια ηγετική ομάδα που διέπραξε την δεύτερη μεγαλύτερη επιτυχημένη εθνοκάθαρση στα Βαλκάνια την τελευταία εικοσαετία. Ας αφήσουμε βέβαια την άλλη παράμετρο του τι είδους εθνική κυριαρχία έχουν όλα αυτά τα κρατίδια στα Βαλκάνια, διότι πάλι πάει ακόμα πιο μακριά η βαλίτσα…

    talos

    2 Απριλίου 2008 at 2:59 πμ

  12. @j95

    Κορυφαίος! 🙂 Καλώς ήρθες!

    daskalakos

    2 Απριλίου 2008 at 7:20 πμ

  13. Έχω αφήσει ένα σχόλιο το οποίο (λόγω λινκ;) πρέπει να το έφαγε κάποιο σπαμόφιλτρο. Πείτε μου αν έχει χαθεί να στείλω μια συντετμημένη και ασύνδετη βερσιόν.

    talos

    2 Απριλίου 2008 at 3:41 μμ

  14. @talos
    OK (comment 12)

    Christos

    2 Απριλίου 2008 at 3:53 μμ

  15. @talos
    Το γεγονός ότι τα παραπάνω επιχειρήματα (αμφότερων) έχουν ειπωθεί ξανά και ξανά χωρίς οι απαντήσεις να είναι ακόμη προφανείς, καθιστά τέτοιες συζητήσεις πάντα χρήσιμες.
    Ευχαριστώ για την πολύ ενδιαφέρουσα κουβέντα.

    Christos

    2 Απριλίου 2008 at 10:31 μμ

  16. Εγώ ευχαριστώ – με ξεκούνησες κιόλας να αναρτήσω επιτέλους και ένα στοιχειωμένο ποστ περί Κοσόβου!

    talos

    2 Απριλίου 2008 at 11:29 μμ


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: