Δελφινοι

πάλι παραιτήθηκε ο Αλαβάνος?

Archive for Απρίλιος 2008

Καλύτερα να μασάς, παρά να μιλάς

2 Σχόλια

Με πρόλαβε ο Old Boy με το σημερινό του post.

Λάκης Λαζόπουλος

Ο Λαζόπουλος, δεύτερη φορά στη σειρά, τρίτη αν συμπεριλάβουμε και το εθνικιστικό παραλήρημα του Μίκη, καταπιάνεται με τα εθνικά θέματα αναμασώντας τις πιο φτηνές εθνικιστικές μαλακίες, λαϊκίζοντας με το χειρότερο τρόπο.

Χθες, μεταξύ άλλων, ο Λαζόπουλος «ανακάλυψε» δήλωση του Henry Kissinger σύμφωνα με την οποία, οι Αμερικανοί πρέπει να μας συντρίψουν ηθικά, πολιτιστικά και δε συμμαζεύεται, για να μπορούν να κάνουν ανενόχλητοι το παιχνίδι τους στα Βαλκάνια, στη Μέση Ανατολή και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ναι, λες και τους εμποδίσαμε ποτέ!!!

Τι κι αν ο Ιός της Ελευθεροτυπίας εδώ και χρόνια έχει αποδείξει ότι ουδέποτε υπήρξε τέτοια δήλωση, ότι ουδέποτε υπήρξε τέτοιο δημοσίευμα!

Τον Λαζόπουλο απολαμβάνω πραγματικά, όποτε καταπιάνεται με κοινωνικά θέματα. Ήταν, για παράδειγμα, πολύ καλός, την προηγούμενη εβδομάδα όταν αναφέρθηκε στην υποκρισία της ελληνικής κοινωνίας με αφορμή το σύμφωνο ελεύθερης διαβίωσης.

Με τα εθνικά θέματα, τι θέλει κι ασχολείται; Καταντάει χειρότερος, πολύ χειρότερος από αυτούς που λοιδορεί και σατιρίζει.

Την προηγούμενη βδομάδα καταπιάστηκε με το Μακεδονικό και τα Ίμια.

Ο Μάκης -ένας είναι ο Μάκης- κατέρριψε στις εκπομπές του τον εθνικό μας μύθο ότι το ελικόπτερο στα Ίμια το κατέρριψαν οι Τούρκοι. Έσπευσε αμέσως ο Λάκης ν’ αναστηλώσει την υπό του Μάκη γκρεμισμένη μας εθνική υπερηφάνεια! Αυτό που μ’ ενόχλησε όμως, στην παρουσίαση του όλου θέματος από τον Λάκη, δεν ήταν ότι δεν πίστεψε τον ιατροδικαστή. Δικαίωμά του.

Αυτό που μ’ ενόχλησε ήταν ότι από δύο εκπομπές συνολικής διάρκειας περίπου 6 ωρών (!), διάλεξε εκείνα μόνο τα αποσπάσματα, που θα στήριζαν τις λαϊκιστικές και εθνικιστικές απόψεις του.

Προσπερνάω το κλάμα της μάνας, προσπερνάω τις ερωτήσεις της αδερφής, προσπερνάω τις μαλακίες του Λυμπέρη, προσπερνάω τις (κατά Λυμπέρη) δηλώσεις Πάγκαλου, και θ’ αναφερθώ μόνο στο τελευταίο απόσπασμα, εκείνο με τα λεγόμενα του κ. Αντωνιάδη, επιτίμου Αρχηγού ΓΕΝ, ο οποίος ούτε λίγο, ούτε πολύ είπε:

Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΝ Αντώνης Αντωνιάδης

-Ήθελα ο Λυμπέρης [..] εκείνο το βράδι να κάνει εκείνο το οποίο ήξερε

-Δηλαδή, τι; Να έκανε εμπλοκή;

-Ναι, να έκανε εμπλοκή,

-Χωρίς εντολή της πολιτικής ηγεσίας;

-Δε θα γινόταν τίποτε. Θα έριχνε μια κανονιά στη Yavuz, το πολύ-πολύ να βούλιαζε η Yavuz. Θέλετε και κάτι άλλο; Το πολύ-πολύ να βούλιαζε και το Ναβαρίνο. Θα χάναμε τη Yavuz και το Ναβαρίνο αλλά δε θα γινότανε το φιάσκο αυτό που γινότανε. Το πολύ-πολύ, ούτε πόλεμος θα γινότανε, ούτε τίποτε δε θα γινότανε. Και ο Λυμπέρης ήταν ο μόνος Α/ΓΕΕΘΑ που θα μπορούσε να το είχε κάνει αυτό. Και δεν το έκανε…

Η φρεγάτα Ναυαρίνο έχει πλήρωμα 176-196 ανδρών. Η φρεγάτα Yavuz έχει πλήρωμα περίπου 180 ανδρών.

Ακόμα κι αν δε γινόταν πόλεμος, και βυθίζονταν μόνο αυτά τα δύο πλοία, τώρα δε θα μιλούσαμε για 3 ήρωες, αλλά για περίπου 200 ήρωες!!! Ακόμα κι αν δε γινόταν πόλεμος, θα χάναμε ένα πλοίο αξίας δισεκατομμυρίων δραχμών – πολλών εκατομμυρίων ευρώ και 200 άνδρες!!! Κι όλα αυτά γιατί; Για μια βραχονησίδα! Για ένα κομμάτι βράχου, όπου δε ζει κανείς και το μόνο εθνικό συμφέρον είχε ένας βοσκός που έβοσκε εκεί τις κατσίκες του!

Εξαιτίας της μαλακίας των δημοσιογράφων (Ελλήνων και Τούρκων) και μερικών πολεμοχαρών αξιωματικών θα σκοτώνονταν τόσοι άνθρωποι για το τίποτα.

Και μη μου πείτε για γκρίζες ζώνες! Οι γκρίζες ζώνες υπάρχουν εδώ και δεκαετίες! Δεν τις ανακαλύψαμε μετά τα Ίμια!

Και βγαίνει ο γελοίος ο Λάκης και λοιδορεί την πολιτική ηγεσία του τόπου επειδή προτίμησε την ειρήνη από τον πόλεμο!

‘σσσα ρε μάγκα!

Φυσικά δε στάθηκε μόνο στα Ίμια. Καταπιάστηκε και με το Μακεδονικό:

Προσπάθησε ο Αυτιάς να κάνει τη δουλειά του, και να παρουσιάσει και την άλλη πλευρά. Έβγαλε τον εκπρόσωπο του Ουράνιου Τόξου στην εκπομπή του. Τι τό ‘θελε; Καταπέλτης ο Λάκης και η Ζωίτσα η Λάσκαρη!

«Αν τους αφήσεις αυτούς κύριε Αυτιά μου να μιλάνε συνέχεια, τότε συντελείται και ένα άλλο μεγαλείο, δεν ξέρω αν τό ‘χεις ακούσει, αυτό που λέει ο λαός, η μαλακία σ’ όλο της το μεγαλείο»

Έντεχνο… Αν το δείτε το απόσπασμα, θα μπορούσε κάλλιστα να καταφέρεται εναντίον του Λεωνίδα Γεωργιάδη, αδερφού του Άδωνι. Και μόνο όμως, που άφησε τη Ζωίτσα να ουρλιάζει εναντίον του εκπροσώπου του Ουράνιου Τόξου, νομίζω κάνει ξεκάθαρο ποιοι δε θά ‘θελε να μιλάνε συνέχεια.

Ευτυχώς που ήρθε την επόμενη μέρα ο καταπληκτικός Σταύρος Θεοδωράκης με τους Πρωταγωνιστές του, να βάλει τα πράγματα στη θέση τους. Δυστυχώς όμως, τους Πρωταγωνιστές τους είδα εγώ και δυο-τρεις άλλοι (μεταμεσονύκτια προβολή λες κι είναι τσόντα) ενώ τον Λαζόπουλο τον βλέπουν εκατομμύρια…

Ποιο ήταν το κερασάκι στην τούρτα; Ότι οι φονιάδες των λαών αμερικάνοι επιβουλεύονται την ελλαδίτσα και επιδιώκουν να ρίξουν τον Καραμανλή λόγω του αγωγού Μπουρκάς-Αλεξανδρούπολη. Τις ίδιες μαλακίες που αναμασούσαν οι δεξιοί το καλοκαίρι για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα με τις αρλούμπες περί ασύμμετρης απειλής.

Γιατί οι Αμερικανοί στηρίζουν τα Σκόπια

Αλλά εδώ τα είπε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός στην Κοινοβουλευτική του Ομάδα…

Στο ίδιο αυτό διάστημα, δώσαμε δυναμική συνέχεια στην εφαρμογή των διεθνών ενεργειακών συμφωνιών, που πετύχαμε στα προηγούμενα τρεισήμισι χρόνια. Πραγματοποίησα ο ίδιος επισκέψεις σε φίλες χώρες, για νέες συμφωνίες που εντάσσουν τη χώρα μας στον Παγκόσμιο Ενεργειακό Χάρτη, αναβαθμίζουν το γεωπολιτικό ρόλο της, προάγουν τα εθνικά μας συμφέροντα.

Με μια φράση: Μέσα σε λίγους μήνες ανταποκριθήκαμε στις άμεσες υποχρεώσεις μας και ανοίξαμε το δρόμο για τολμηρές μεταρρυθμίσεις. Δεν μπορώ, λοιπόν, παρά να στιγματίσω το γεγονός ότι σ’ εκείνη την αποφασιστική καμπή για την πορεία της χώρας μας ξέσπασε μια απερίγραπτη θύελλα σκιών, φημολογιών, διαδόσεων, αφορισμών, υπερβολών.

…Ο Λάκης δε θα τα έλεγε;

Υ.Γ. Ο Πρωθυπουργός τώρα ανακάλυψε τους αμερικανούς. Για τις υποκλοπές, τουμπεκί ψιλοκομμένο

Υ.Υ.Γ.

Ήταν λοιπόν η μοίρα του, του Λ.Λ. Από τη Λιάνη στη Λιάνα, και τώρα στον Λιακόπουλο;

Από το αιχμηρό post του Γιάννη Η. Χάρη για το ίδιο θέμα.

Διαβάστε επίσης:

Μία νίκη χρήσιμη για όλους

leave a comment »

Το Βουκουρέστι αποτέλεσε μία αδιαμφισβήτητη νίκη για την ελληνική (εξωτερική και όχι μόνο) πολιτική σε πολλά επίπεδα.

Καταρχήν καταφέραμε επιτέλους να προσδώσουμε στο (δικαιολογημένα μέχρι πρότινος χαρακτηρισμένο από τους ξένους) πιο ηλίθιο μείζον θέμα ρεαλιστικές και λογικές διαστάσεις. Είπαμε ουσιαστικά ότι δεν ασχολούμαστε πλέον με τον εθνικό αυτοπροσδιορισμό του γειτονικού λαού, μας ενδιαφέρει μόνο μία λογική ονομασία ενός κράτους που μοιράζεται μία ιστορικά καθορισμένη γεωγραφική περιοχή. Περάσαμε με αυτόν τον τρόπο από την απαράδεκτη αμφισβήτηση του στοιχειώδους δικαιώματος ενός λαού να αυτοπροσδιορίζεται, στην απόλυτα λογική επιθυμία η ονομασία ενός κράτους να περιγράφει με σαφήνεια τα γεωγραφικά του χαρακτηριστικά χωρίς να περιγράφει τίποτα περισσότερο αλλά και τίποτα λιγότερο από αυτό που τελικά είναι.

Το βασικότερο όμως στοιχείο νίκης κατά τη γνώμη μου δεν ήταν το ίδιο το διπλωματικό διακύβευμα, το οποίο δεν έχει καν λυθεί ακόμη. Αυτό που πραγματικά με εντυπωσίασε σε αυτή τη διαδικασία είναι το ότι η Ελλάδα μετά από πολύ καιρό κατάφερε κάτι που οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες έχουν πολύ καιρό να καταφέρουν. Κατέστησε διεθνώς σαφές ότι δεν είναι δυνατόν ένα τσούρμο ασήμαντων φασιστογιάπιδων να αγνοούν επιδεικτικά κάθε προσπάθεια εκλογίκευσης μίας διαφωνίας και ειλικρινούς προσπάθειας συμβιβασμού για ένα διεθνές θέμα επιδιδόμενοι σε μαγκιές με τις πλάτες των Αμερικανών. Έδειξε η Ελλάδα στο Βουκουρέστι ότι οι αναδυόμενοι δορυφόροι των ΗΠΑ στα Βαλκάνια πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι εδώ είναι Ευρώπη και ότι η Αμερικανική ομπρέλα που προστάτευε αδιαλλαξίες, μαξιμαλισμούς και πολιτικές καριέρες ηλιθίων αρχίζει να βάζει νερά. Κατάφερε η ελληνική πολιτική όχι μόνο να εξουδετερώσει τον εγχώριο εθνικισμό και τους πολέμιους της ευρωπαϊκής αντίληψης περί διενέξεων, αλλά και (μόνη της στην ουσία) να στείλει ένα σαφές μήνυμα εκ μέρους των Ευρωπαίων στα νέα φιλοατλαντικά μέλη της ευρωπαϊκής οικογένειας, ότι από εδώ και πέρα θα πρέπει να σέβονται λίγο περισσότερο τον σαφώς χρησιμότερο τρόπο σκέψης της γηραιάς ηπείρου. Και όλα αυτά τα κατάφερε σε μία σύνοδο του ΝΑΤΟ όπου ήταν σαφώς πιο δύσκολο να περάσει ένα τέτοιο μήνυμα και για αυτόν ακριβώς τον λόγο ήταν και πιο μεγάλης σημασίας.

Τέλος μεγάλη νίκη αποτέλεσε και η συσπείρωση του πολιτικού κόσμου γύρω από την νέα στρατηγική που ακολουθήθηκε. Το ότι οι επιλογές του πρωθυπουργού στην σύνοδο του ΝΑΤΟ αποτέλεσαν μονόδρομο είναι μία νίκη όλου του πολιτικού κόσμου ο οποίος απέδειξε ότι τις λίγες στιγμές που αναγκάζεται να σκεφτεί λογικά το κάνει με πολύ μεγάλη επιτυχία. Βέβαια πρέπει να παραδεχτούμε ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση οι μόνοι αντίπαλοι ήταν μερικοί αμφιβόλων πολιτικών ικανοτήτων εθνικιστικοί χώροι. Δεν υπήρχαν ούτε συντεχνίες που έχαναν κεκτημένα ούτε οικονομικά συμφέροντα που να αντιτίθενται, ήταν απόντα δηλαδή τα συνήθη εμπόδια που στερούν από τους πολιτικούς μας θεσμούς την απλή λογική και τον (απίστευτα χρήσιμο όπως αποδείχτηκε) ρεαλισμό. Και αυτό είναι το μάθημα που πρέπει να πάρουμε από αυτή τη διπλωματική νίκη.

Written by Christos

6 Απριλίου 2008 at 12:25 μμ

Αναρτήθηκε στις Επικαιρότητα, Πολιτική

Tagged with ,

αντίο Τζούλι

leave a comment »

1abc6a3.jpg

Αντίο και από εμάς Τζούλι.

αντίο σε έναν όχι έλληνα , αλλά σε έναν πολίτη του κόσμου.

αντίο σε έναν αριστερό πολίτη του κόσμου.

αντίο στο Ζύλ Ντασέν.

λίγους μήνες μετά την λειτουργία του Μουσείου της Ακρόπολης, του ονείρου της Μελίνας.

Αντίο στον Τζούλι που έφυγε πλήρης έργου και ημερών.

Written by κώστας (provocator)

1 Απριλίου 2008 at 11:19 μμ

Αναρτήθηκε στις Πολιτική