Δελφινοι

πάλι παραιτήθηκε ο Αλαβάνος?

Archive for the ‘παιδεία’ Category

Παιδιαρίσματα

with one comment

Για μία ακόμη φορά η αριστερά παιδιαρίζει. Αφού μας άφησε άναυδους ο Αλ. Αλαβάνος δηλώνοντας

«Οχι σε διάλογο πάνω σε τετελεσμένα»

αναφερόμενος  στον πρώτο πραγματικά(και κακώς) tabula rasa διάλογο, στην συνέχεια μας αποτελείωσε ξεκαθαρίζοντας

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα συμμετάσχει στον διάλογο που προτείνει η κυβέρνηση μόνον εφόσον η κυβέρνηση καλύψει τρεις προϋποθέσεις: να σταματήσει τη διαδικασία δικαιόχρησης των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών με τα ξένα πανεπιστήμια, παγώσει τον νόμο-πλαίσιο αποδεχόμενη τις τροποποιητικές προτάσεις των Συγκλήτων των ΑΕΙ και αναλάβει τη δέσμευση για άμεση αύξηση των χρηματοδοτήσεων για την εκπαίδευση.

Προφανώς ο κος Αλαβάνος ήταν ο μόνος που μπορούσε να ανακαλύψει τα τετελεσμένα που κρύβει ο διάλογος, αφού αυτός τα απαίτησε πρώτος!!!

Όχι ότι θα χάσει τίποτα ο διάλογος για την παιδεία από την απουσία του ΣΥΡΙΖΑ. Απλά η αντιμετώπιση των σοβαρών θεμάτων εκ μέρους του δεν πληροί πλέον ούτε τα ελάχιστα standards σοβαρότητας.

Advertisements

Written by Christos

2 Φεβρουαρίου 2009 at 10:12 μμ

Αναρτήθηκε στις παιδεία, Πολιτική, ΣΥΡΙΖΑ

Tagged with

Kindle και «μαστοράτζες», δυο λάθος προσεγγίσεις

3 Σχόλια

Σχολιάζοντας με έναν φίλο μου την τοποθέτηση Σπηλιοτόπουλου στο ΥΠΕΠΘ, με ρώτησε τι μπορούμε να περιμένουμε από αυτόν. Η απάντηση μου ήταν ότι ένας τύπος σαν τον Σπηλιοτόπουλο το πολύ-πολύ να αντικαταστήσει τα βιβλία με e-books, τίποτε παραπάνω!
Η καινοτομία και η ουσία δεν είναι πάντοτε έννοιες αλληλένδετες. Ενίοτε, όπως στην περίπτωση του Kindle, μία καινοτόμα πρόταση μπορεί να αποβεί άκρως αποπροσανατολιστική όταν η ιεράρχηση της δεν είναι η δέουσα. Σε ένα σύστημα παιδείας διαβρωμένο από παντού, με ανάγκες ριζικής αναδόμησης, δραματική υστέρηση στο έμψυχο υλικό και με λάθος στόχους, οι προτάσεις για την μεταρρύθμιση του πρέπει να είναι θαρραλέες. Η αναγωγή του Kindle σε μείζον θέμα διαβούλευσης για την παιδεία αποτελεί ένα ακόμη επικοινωνιακό λάθος-μπούμερανγκ, του προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ που στο οπλοστάσιο του είχε δύο από τις καλύτερες προτάσεις όλων των εποχών για την εισαγωγή στα ΑΕΙ και για την τεχνική εκπαίδευση οι οποίες μπορούν άμεσα να αποτελέσουν πυλώνες μεταρρύθμισης, κατάφερε με μία κίνηση high tech εντυπωσιασμού να τις εξαφανίσει από την δημόσια συζήτηση. Οι επί της ουσίας προτάσεις χάθηκαν μέσα στη δίνη της συζήτησης περί τεχνολογίας και εκπαίδευσης με ευθύνη και των συμμετεχόντων στον διάλογο μέσω  του διαδικτύου οι οποίοι στην πλειοψηφία μας ζούμε ακόμη στον μύθο ότι η τεχνολογία αποτελεί το μοναδικό μέσω επίλυσης των δομικών προβλημάτων της ελληνικής κοινωνίας. Σε κάθε περίπτωση τρέμω ακόμη και στην ιδέα να μοιραστούν kindles στους μαθητές υπό τις παρούσες συνθήκες και στο τέλος κάθε σχολικής χρονιάς αντί να σκίζουν βιβλία να σπάνε gadgets.
Τώρα, όσον αφορά τον διάλογο. Καταρχήν καλό θα ήταν να αποφεύγονται συνωμοσιολογικοί υπαινιγμοί εναντίον εκδοτικών συμφερόντων, όταν έχουν χαμηλό βαθμό τεκμηρίωσης. Δεν μπορεί κάθε αντίθετη στον πρόεδρο άποψη να έχει πάντα μία κακοπροαίρετη αφετηρία. Άλλωστε αυτή η λογική θα μπορούσε πολύ έυκολα να αναγορεύσει τον κο Παπανδρέου σε αποκλειστικό αντιπρόσωπο της Amazon στην Ελλάδα.
Αυτά όσον αφορά το ύφος, όσον αφορά την ουσία θα σταθώ στο κείμενο του nylon.gr το οποίο αναλύει ολοκληρωμένα κάποιες ιδέες σχετικές με την εκπαίδευση με τις οποίες διαφωνώ επί της αρχής. Και εξηγούμαι. Γράφει το nylon:

Αν λοιπόν, το πρόβλημα δεν είναι η μορφή των βιβλίων, γιατί δεν
μοιράζουμε στα παιδιά χειρόγραφα; Γιατί όχι παπύρους; Το πρόβλημα ΕΙΝΑΙ
η μορφή των βιβλίων. Το Μέσο είναι το μήνυμα.

Η μορφή των βιβλίων είναι πρόβλημα. Δεν είναι όμως ΤΟ πρόβλημα. Από την άλλη ο αφορισμός «Το Μέσο είναι το μήνυμα» αποτελεί μάλλον ελιτίστικη προσέγγιση αυτών που έχουν μεγάλη ικανότητα χειρισμού του μέσου και μικρή ικανότητα παραγωγής μηνύματος. Σε κάθε περίπτωση συμφωνώ απόλυτα με την πάρα πολύ σημαντική παρατήρηση ότι:

Στον 21ο αιώνα οι νέες ικανότητες που χρειάζονται τα παιδιά μας είναι η
εξερεύνηση της γνώσης με τα ψηφιακά Μέσα και όχι η αποθήκευση της στον
εγκέφαλο.

Εκεί που διαφωνώ όμως κάθετα, είναι στην αντίληψη περί «μαστοράτζας»:

Μέσα σε 10 μέρες άκουσα στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο τουλάχιστον 5
φορές δημοσιογράφους, καθηγητές Πανεπιστημίων, και άλλους να
συντάσσονται με την άποψη ότι τα Πανεπιστήμια δεν χωρούν όλους όσους
θέλουν να γίνουν γιατροί και δικηγόροι. Αντίθετα, καλό θα ήταν πολλά
παιδιά να στραφούν σε πιο “τεχνικά” επαγγέλματα που έχει ανάγκη η
κοινωνία – υδραυλικοί, ηλεκτρολόγοι, και άλλων ειδών “μαστοράτζες”.(…)

Είμαστε σε ένα νέο αιώνα. Έχουμε μπροστά μας κοινωνικές επαναστάσεις
σε εξέλιξη – την επανάσταση των ψηφιακών Μέσων, την πράσινη επανάσταση,
τη βιοτεχνολογία, και άλλες σημαντικές εξελίξεις. Κάθε επανάσταση στην
εποχή της, έχει 2 χαρακτηριστικά: κυλάει πολύ “αίμα” και “κυβερνούν”
νέα πρόσωπα.

Στις τεχνολογικές επαναστάσεις το “αίμα” κυλά από επαγγέλματα που
δεν λύνουν πλέον προβλήματα. Αντίθετα, οι νέοι “κυβερνήτες” είναι
επαγγέλματα που δεν υπήρχαν στο παρελθόν, αλλά η επανάσταση δεν μπορεί
να υπάρξει χωρίς αυτά. Οι προσωπικότητες λοιπόν της δημοσιογραφίας και
της διανόησης που εμφανίζονται κατά κόρον στις τηλεοράσεις μας, έχουν
να προτείνουν στα νέα παιδιά να μην εξερευνήσουν τα νέα επαγγέλματα –
ευκαιρίες που δημιουργούνται από τις επαναστάσεις που βρίσκονται σε
εξέλιξη. Τους προτείνουν να γίνουν υδραυλικοί και μπογιατζήδες.

Σκεφτείτε για παράδειγμα, ότι το επάγγελμα του SEO Expert δεν υπήρχε πριν από 7-8 χρόνια μόλις(…)

Τα περί του αντιθέτου επιχειρήματα είναι αρκετά. Καταρχήν, τα πιο επιτυχημένα εκπαιδευτικά μοντέλα της Ευρώπης βασίζονται ως έναν μεγάλο βαθμό στην ισχυρή τεχνική εκπαίδευση η οποία αποτελεί βασικό παράγοντα της επιτυχίας τους. Από την άλλη, τον περασμένο χρόνο, η στοιχειώδης οικονομική μονάδα του νοικοκυριού μου εισήγαγε έναν μεγάλο αριθμό υπηρεσιών που προέρχονται από «μαστοράτζες» ενώ από όσο θυμάμαι δεν χρειάστηκε ποτέ SEO Expert.
Οι «μαστοράτζες» αποτελούν φορείς παραγωγικότητας της πραγματικής οικονομίας ακριβώς όπως οι γιατροί και οι μηχανικοί. Οι «νέοι κυβερνήτες» των «νέων επαναστάσεων» δεν αρκεί να είναι μόνο «νέοι», πρέπει να είναι και χρήσιμοι ή τουλάχιστον να μην είναι επιζήμιοι. Οι «νέοι κυβερνήτες» των χρηματοοικονομικών της προηγούμενης δεκαετίας και η κατάληξη τους, πρέπει να μας διδάξουν πολλά.
Και τέλος ας είμαστε ανοιχτόμυαλοι, ας μην περιορίζουμε την έννοια της τεχνικής εκπαίδευσης στα παραδοσιακά επαγγέλματα. Ο SEO Expert για παράδειγμα αποτελεί μία εξαιρετική περίπτωση δυνάμει τεχνικού επαγγέλματος που, χάρη σε ένα καλοδομημένο εκπαιδευτικό σύστημα, μπορεί να ασκείται από αποφοίτους ενός υψηλού επιπέδου τεχνικού Λυκείου

Written by Christos

29 Ιανουαρίου 2009 at 9:06 μμ

Αναρτήθηκε στις παιδεία, Διάλογος

Tagged with ,

Το ολοήμερο σχολείο ως εργαλείο αξιολόγησης

5 Σχόλια

Τιμώντας τον νέο κύκλο διαλόγου για την Παιδεία που μόλις ξεκίνησε, ας προσθέσουμε κι εμείς μερικές γραμμές στον λευκό πίνακα.

Κατά την γνώμη μου ένας βασικός πυλώνας μίας ουσιαστικής μεταρρύθμισης είναι το ολοήμερο σχολείο σε όλες τις βαθμίδες του. Η μετατροπή του σχολείου σε έναν χώρο παροχής ολοκληρωμένων υπηρεσιών εκπαίδευσης και δημιουργικής ψυχαγωγίας των μαθητών, στον οποίο το σημερινό μοντέλο βασικής διδασκαλίας – εξέτασης – βαθμολόγησης θα ενοποιηθεί με τις λειτουργίες της μελέτης, την ενισχυτικής διδασκαλίας και της πρακτικής εξάσκησης. Θα δημιουργηθεί έτσι ένας χώρος όπου οι μαθητές θα διδάσκονται στις πρώτες βασικές ώρες και στην συνέχεια θα έχουν την δυνατότητα να μελετούν μέσα στον ίδιο χώρο μόνοι τους ή κατά ομάδες υποστηριζόμενοι από καθηγητές που θα βρίσκονται εκεί για να βοηθήσουν στην μελέτη, να εντοπίζουν και να αντιμετωπίζουν τις αδυναμίες  και να παρέχουν στους μαθητές ένα πλαίσιο δημιουργικής εξάσκησης και εφαρμογής των όσων διδάσκονται. Οι ιδέες σχετικά με τα μοντέλα του ολοήμερου σχολείου είναι πολλές και η συζήτηση για τον χαρακτήρα του μεγάλη.

Πέρα όμως από τον χαρακτήρα και την δομή του ολοήμερου σχολείου, είναι αρκετά ενδιαφέρον να προσεγγίσουμε τον θεσμό και από μία άλλη οπτική γωνία, αυτή της χρήσης του ως εργαλείο αξιολόγησης και επαγγελματικής βελτίωσης των εκπαιδευτικών.

Ένα πιθανό μοντέλο μπορεί να είναι το εξής: Οι δύο κατηγορίες εκπαιδευτικών που υπάρχουν σήμερα, οι οργανικοί οι οποίοι καλύπτουν οργανικές θέσεις και οι ωρομίσθιοι, να θεσπιστούν ως βαθμίδες, με κατώτερη την δεύτερη. Οι οργανικές θέσεις θα αφορούν την πρωινή βασική διδασκαλία και αξιολόγηση των μαθητών (Εκπαιδευτικοί Βασικής Διδασκαλίας) ενώ η δεύτερη περίοδος του ολοήμερου σχολείου, αυτή της μελέτης και της υποστήριξης, θα επανδρώνεται από τους λεγόμενους εκπαιδευτικούς υποστήριξης (Ε.Υ.) οι οποίοι θα είναι ωρομίσθιοι. Κάθε νέος εκπαιδευτικός θα εισέρχεται στο εκπαιδευτικό σύστημα πάντα μέσω της βαθμίδας υποστήριξης. Αυτό σημαίνει ότι οι επιτυχόντες των εξετάσεων του ΑΣΕΠ (και μόνο αυτοί) θα προσλαμβάνονται αρχικά ως εκπαιδευτικοί υποστήριξης με σχέση ωρομίσθιου.

Ο αριθμός των νεοεισερχόμενων Ε.Υ. μπορεί και πρέπει να είναι μεγαλύτερος από αυτόν που απαιτείται καθώς δεν θα επιβαρύνει το συνολικό κόστος αμοιβών. Μετά από μία περίοδο δοκιμαστικής συναναστροφής με τους μαθητές, οι τελευταίοι θα καλούνται να επιλέξουν τους Ε.Υ. με τους οποίους επιθυμούν να εργαστούν. Οι Ε.Υ. που θα επιλέγονται από τους περισσότερους μαθητές θα καλούνται να καλύψουν τις ώρες μελέτης και υποστήριξης αμειβόμενοι σε ωριαία βάση και μάλιστα με αμοιβές ανταγωνιστικές της αγοράς φροντιστηρίων. Οι επιλογή των Ε.Υ. θα αναθεωρείται σε μηνιαία βάση προκειμένου να δίνονται εκ νέου ευκαιρίες σε όλους τους εκπαιδευτικούς και να υπάρχουν οι απαραίτητες διορθώσεις όσον αφορά τις αξιολογήσεις εκ μέρους των μαθητών.

Οι συνολικές ώρες συμμετοχής του κάθε Ε.Υ. στο πρόγραμμα μελέτης και υποστήριξης θα αποτελούν τον βασικότερο παράγοντα αξιολόγησης τους. Όταν απαιτείται η πλήρωση κενών οργανικών θέσεων βασικής διδασκαλίας, αυτές θα πληρώνονται από Ε.Υ. με βάση καταρχήν το σύνολο των ωρών υποστήριξης στις οποίες επιλέχθηκαν να συμετάσχουν  και δευτερευόντος (κυρίως για λόγους επιλογής σχολείων) από την απόδοσή τους στις εξετάσεις του ΑΣΕΠ.

Το συγκεκριμένο μοντέλο εισάγει τα εξής σημαντικά στοιχεία στο εκπαιδευτικό σύστημα:

  • περιορισμός του μισθολογικού κόστους που αποτελεί το βασικότερο εμπόδιο για την υλοποίηση του ολοήμερου σχολείου.
  • προσέλκυση μεγάλου αριθμού εκπαιδευτικών στα πρώτα στάδια του εκπαιδευτικού συστήματος χωρίς μισθολογικό κόστος με σκοπό αφενός να δοθούν ευκαιρίες σε όλους και αφετέρου να διευκολυνθεί η αφαίμαξη της παραπαιδείας από ικανούς εκπαιδευτικούς
  • παροχή ισχυρών κινήτρων επαγγελματικής αναβάθμισης και αμοιβής τα οποία θα ενισχύσουν των υγιή ανταγωνισμό μεταξύ των νέων εκπαιδευτικών και θα εξασφαλίσουν ένα υψηλό επίπεδο απόδοσης στον τομέα της μελέτης και υποστήριξης στο σχολείο. Έτσι ο συγκεκριμένος τομέας θα μπορέσει να καταστεί ανταγωνιστικός απέναντι στους φορείς της παραπαιδείας καθώς θα υπερτερεί ποιοτικά.

και το σημαντικότερο,

  • η θέσπιση μίας αξιόπιστης μεθοδολογίας αξιολόγησης των νέων εκπαιδευτικών που θα βασίζεται στους κατεξοχήν αρμόδιους να κρίνουν (μαθητές και γονείς) μέσα από μία διαδικασία προσωπικής επιλογής που δεν αφήνει περιθώρια στους αξιολογούντες να κρίνουν με κριτήρια άσχετα με την απόδοση του εκπαιδευτικού.

Τέλος ένα δεύτερο επίπεδο αξιολόγησης θα πρέπει να εισαχθεί και στο επίπεδο της βασικής διδασκαλίας. Έχοντας ως δεδομένο ότι οι οργανικές θέσεις έχουν καλυφθεί από τους καλύτερους Ε.Υ. , θε πρέπει να εξασφαλιστεί ότι αυτοί οι εκπαιδευτικοί θα παραμείνουν καλοί και μετά την αναβάθμισή τους. Δυστυχώς εδώ η μέθοδος της αξιολόγησης μέσω της επιλογής δεν μπορεί να εφαρμοστεί αποτελεσματικά λόγω του περιορισμένου αριθμού των κρινόμενων.  Χρειάζονται άλλες ιδέες που ελπίζουμε να ακούσουμε κατά την διάρκεια του διαλόγου.

Written by Christos

24 Ιανουαρίου 2009 at 4:14 μμ