Δελφινοι

πάλι παραιτήθηκε ο Αλαβάνος?

Posts Tagged ‘ΓΑΠ

Keep Walking

leave a comment »

Δυο τρεις κουβέντες.

Στις 11 Νοέμβρη ο ΓΑΠ εκλέχθηκε αρχηγός ανεξάρτητα από το άμεσο αποτέλεσμα που θεωρητικά μπορούσε να επιτύχει. Αυτό που λέγαμε πολλοί από τους υποστηρικτές του (και μέσα από αυτό το blog) ήταν ότι εμπιστευόμαστε τον ΓΑΠ ανεξάρτητα από το εκλογικά αποτελέσματα. Εκείνο ήταν και το μόνο λογικό συμπέρασμα που μπορούσε κανείς να βγάλει από τα Gallup εκείνης της περιόδου, που ενώ οι ψηφοφόροι πίστευαν ότι ο Βενιζέλος θα κέρδιζε ενδεχομένως τις εκλογές, οι ίδιοι επέλεγαν Παπανδρέου.

Με αυτό το βασικό δίλημμα φτάσαμε στην 11 Νοέμβρη και επιλέξαμε τον ΓΑΠ.

Γιατί λοιπόν τέτοιος πανικός με βάση τα τελευταία Gallup;

Είναι αλήθεια επίσης ότι δώσαμε μια νέα εκλογή στον ΓΑΠ με βάση την εικόνα τις περιόδου Σεπτέμβριος – Νοέμβριος 2007.

Είναι επίσης αλήθεια ότι αυτή η εικόνα άλλαξε και πάλι στις 12/11/2007.

Ο ΓΑΠ κατηγορήθηκε για την κατά μέτωπο επίθεση στα ΜΜΕ, μα δεν επιτέθηκε, αλλά αμύνθηκε στα ΜΜΕ, που τον καλούσαν με πρώτο, το πρώτο πρωτοσέλιδο του Βήματος στις 18/09/2007 «Παραιτηθείτε κύριε Πρόεδρε».

Τα ΜΜΕ δεν τα είχαμε και σε άλλες δύσκολες περιόδους και όμως προχωρήσαμε, όπως επίσης σε άλλες περιόδους τα είχαμε μαζί μας (και αυτό το πληρώνουμε) και παρόλα αυτά χάσαμε.

Την χλεύη και τον σαδισμό την αντιμετωπίσαμε ξανά.

Αυτό που ίσως δεν αντιμετωπίσαμε ξανά είναι την χαμένη μας αυτοεκτίμηση.

Το αυτoμαστίγωμα και η μαζοχιστική αυτοκριτική μας ίσως σταματήσουν όταν πρόσωπα που έχουν τους δικούς τους αρνητικούς συνειρμούς βγουν από το κάδρο.

Μερικές φορές σκέφτομαι ότι ο Γιώργος και με δική του ευθύνη (αλλά όχι τη κύρια) έχει αποδομηθεί τόσο που ίσως τα πράγματα πλέον να είναι μη αναστρέψιμα.

Σε πείσμα των σημείων των καιρών, θα περιμένω να δω ξανά αύριο (και όχι μόνο αύριο) τον Γιώργο της περιόδου Σεπτεμβρίου – Νοεμβρίου 2007 και θα συνεχίζω να περπατώ μαζί του.

Keep Walking λοιπόν μέχρι το τέλος, μέχρι τον στόχο.

Keep Walking

Written by κώστας (provocator)

12 Μαρτίου 2008 at 9:04 μμ

Το χειμώνα ετούτο, άμα τον πηδήξουμε, για άλλα δέκα χρόνια καθαρίσαμε

with one comment

Πολλές φορές σε αυτό εδώ το blog ένοιωσα την ανάγκη να προσυπογράψω τα κείμενα των άλλων δύο, θα το κάνω για ακόμη μία φόρα σήμερα: Κάντε μας τη χάρη…

©  h-e-d / flickr

Επέλεξα τον Γιώργο στις τελευταίες εκλογές προέδρου. Ο ΓΑΠ θα κριθεί από τις επιλογές του αυτήν την χρονική περίοδο, αυτός κέρδισε και αυτός θα κριθεί. Θα κριθεί από το άμεσο αποτέλεσμα, όχι από το αν θα κερδίσει η όχι τις εκλογές, αλλά από το αν θα μπορέσει να δημιουργήσει ένα νέο ΠΑΣΟΚ. Αυτό υποσχέθηκε. Για αυτό πήρε μια δεύτερη ευκαιρία. Μια δεύτερη ευκαιρία για να παρουσιάσει κάτι νέο. Για κάτι νέο που δεν κατορθώσαμε να δώσουμε και να δούμε στο ΠΑΣΟΚ τα τελευταία χρόνια. Δεν πήρε μια λευκή επιταγή. Θα κριθεί λοιπόν από τις επιλογές του άμεσα, διότι προσωπικά δεν είμαι «Μαθουσάλας», δεν με ενδιαφέρει πως θα τον χαρακτηρίσει ο ιστορικός του μέλλοντος, με ενδιαφέρει να δω την ζωή μου να αλλάζει, την κοινωνία να γίνεται πιο δίκαιη και οι ευκαιρίες να είναι περισσότερες για όλους. Αυτό ήταν που κάναμε με τον Γιώργο και αυτό ζητάμε να κάνει και αυτός.

Τις τελευταίες μέρες έχουμε δει ένα περίεργο σίριαλ διάσπασης το οποίο δείχνει να απομακρύνεται. Ένα σίριαλ που ξεκίνησε με το ενδεχόμενο ίδρυσης ομίλου από την πλευρά Βενιζέλου. Ο ΓΑΠ πρόβαλε την επιθυμία του να μην δημιουργηθεί ο όμιλος του Βενιζέλου. Κατά εμένα μια παράλογη και αναίτια επιθυμία. Δεν είχε τίποτα να φοβηθεί. Δείχνει ανασφάλεια η το χειρότερο δείχνει την εμμονή να βρεθεί το πρόσχημα που θα οδηγήσει κάποιους εκτός ΠΑΣΟΚ, και αυτό είναι το χειρότερο. Ο Βενιζέλος σε μια κίνηση ανέλπιστη έκανε πίσω. Έκανε πίσω ίσως γιατί δεν του βγήκαν τα κουκιά, αλλά το αποτέλεσμα μετράει, Έκανε πίσω.

Επειδή όμως πολλά ακούσαμε για την διάσπαση ας διατυπώσω και εγώ κάποιες σκέψεις.

  • Στις εκλογές προέδρου όπως αυτές του ΠΑΣΟΚ ένας εκλέγεται πρόεδρος και μόνος αυτός αποκτά θεσμική θέση στο κόμμα, ο «χαμένος» δυστυχώς η ευτυχώς μπορεί να παραμένει κορυφαίο στέλεχος αλλά δεν γίνεται ούτε τυπικά ούτε άτυπα αντιπρόεδρος, γραμματέας ή δεν ξέρω εγώ τι άλλο.
  • Στο ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει αυτήν την στιγμή σαφής διαχωρισμός ανάμεσα σε ιδεολογικά ρεύματα και σίγουρα η εκλογή του Νοέμβρη δεν έγινε με αυτό το κριτήριο. Είναι χαρακτηριστικό ότι εδώ και δύο μήνες ακούμε για το «Ρεύμα Βενιζέλου» το οποίο μέχρι και σήμερα παραμένει ανώνυμο, παραμένει ανώνυμο για αυτόν ακριβώς τον λόγο, διότι σε αυτό το ρεύμα θεωρητικά ανήκει ο Παπαντωνίου και ο Κουλούρης, ο μόνος χαρακτηρισμός για ένα τέτοιο ρεύμα είναι «Ρεύμα Πριονωτό Εναλλασσόμενο».
  • Δυστυχώς σε αυτές τις εκλογές που είδαμε, τα στρατόπεδα επανδρώθηκαν και με προσωπικές συμπάθειες – αντιπάθειες, και με καιροσκοπισμούς, και με προσωπικές φιλοδοξίες. Αυτό ίσως αναδεικνύει και μια ιδεολογική σύγχυση και ανεπάρκεια στο ΠΑΣΟΚ. Ίσως το μόνο ενδιαφέρον πολιτικό ζήτημα που τέθηκε (και αυτό έγινε από τον ΓΑΠ) ήταν η απαλλαγή από τον κυβερνητισμό και ίσως αυτό να ήταν αυτό που κέρδισε. Είναι άλλο βέβαια η απαλλαγή από τον κυβερνητισμό και άλλο η αποποίηση από το ότι είσαι ένας μεγάλος πολιτικός παράγοντας της χώρας που στόχο έχει να διαμορφώσει την πορεία της χώρας.

Δεν μπορώ να καταλάβω με βάση όλα αυτά τι Όμιλος είναι αυτός που θα ιδρύσει το «Ρεύμα Βενιζέλου». Όπως όμως δεν μπορώ να καταλάβω και την εμμονή της πλευράς του προέδρου να μην ιδρυθεί. Αν νοιώθουν τόση ανασφάλεια μετά από μια πανηγυρική νίκη και ανατροπή του Νοέμβρη μάλλον είναι πρόβλημα ανεπάρκειας. Εν τέλει, αν είναι ο ΓΑΠ μετά από 4 χρόνια να διαμορφώσει το αρχηγικό του προφίλ διαγράφοντας το Βενιζέλο τότε μάλλον υπάρχει κάποιο πρόβλημα. Επίσης το θεωρώ αδιανόητο, πολιτικά ανήθικο και πολιτικό παράδοξο να αισθάνεται απειλή ο νικητής από τον χαμένο και να τον διαγράφει.

Η πλευρά Βενιζέλου όλο αυτό το χρονικό διάστημα αγνοήθηκε και είναι μια αλήθεια αυτό, αλήθεια η οποία δεν τιμά την πλευρά του προέδρου, είναι όμως αυτός λόγος να αποχωρήσει από το ΠΑΣΟΚ; Μάλλον έχουν υπερεκτιμήσει τον εαυτό τους, μάλλον είναι από τους καλομαθημένους στο ΠΑΣΟΚ και μάλλον έχει ο ίδιος μικρή πορεία στο ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ στα34 χρόνια της πορείας του έχει αγνοήσει και αποκλείσει πρόσωπα, κοινωνικές ομάδες μεγαλύτερου πολιτικού βάρους και ολόκληρες και πραγματικές πολιτικές του τάσεις. Αν κάθε φόρα διασπώνταν ή αυτοί αποχωρούσαν τώρα το ΠΑΣΟΚ θα ήταν μια Λέσχη Φίλων του Ανδρέα και θα ήταν πρόεδρος ο Κατσιφάρας.

Αυτές οι γραμμές θα δημοσιοποιηθούν σε blog και θέλω να σημειώσω το εξής. Μέσα στον μήνα που πέρασε ξεκίνησε μια ιστορία με τις συναντήσεις των bloggers του ΠΑΣΟΚ, ο Christos πήγε στην Αθήνα και είχα σκοπό να πάω και εγώ στην Θεσσαλονίκη το περασμένο Σάββατο. Δεν μπόρεσα όμως να πάω, και Σάββατο βράδυ επιστρέφοντας πήρα την Κυριακάτικη. Εκεί διάβασα ότι έγιναν συναντήσεις των bloggers του ΓΑΠ. Πρώτον, πουθενά δεν αναφέρονταν στις προσκλήσεις για bloggers του ΓΑΠ, αλλά για bloggers του ΠΑΣΟΚ. Αν αυτό δεν είναι πολιτικό καπέλωμα, τότε τι είναι; Δεύτερο παράδοξο είναι ότι κάποιές διάνοιες αποφάσισαν θέλοντας να προσφέρουν υπηρεσίες στο ΓΑΠ να τον υποβιβάσουν από δημοκρατικά εκλεγμένο πρόεδρο σε ομαδάρχη και κομματάρχη τρίτης κατηγορίας (με την όλη ιστορία των προσωπικών του bloggers).
Κλείνοντας (γιατί όλοι πρέπει κάποτε να ολοκληρώνουμε…)

Μία διάσπαση που θα προέρχονταν από ιδεολογικές διαφορές θα είχε τα αρνητικά της αλλά θα είχε και το ενδιαφέρον της. Μια διάσπαση που προέρχεται από ανασφάλειες, προσωπικές φιλοδοξίες και εγωισμούς το μόνο που θα προσφέρει είναι δύο κόμματα, ένα μεγάλο ΣΥΡΙΖΑ και ένα ΔΗΚΚΙ τα οποία θα ξεφτίσουν με την πάροδο του χρόνου και θα ξεκατινιάζονται μεταξύ τους για να μπορέσουν να βρουν διαχωριστικές γραμμές.

Και επειδή διάφοροι νομίζουν ότι βλέπουν οράματα για το τέλος του δικομματισμού (σε αυτούς θα επανέρθουμε), εγώ αυτό που βλέπω είναι ο δικομματισμός να παραμένει αλλά με δεσπόζον κόμμα. Αν αυτός είναι ο στόχος τους να μας το πουν και εμάς, για να πάψουμε να τους βλέπουμε με την γνωστή συμπάθεια Αυτά για ένα κόμμα που λέγεται ότι είναι το μεγαλύτερο ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ της Ευρώπης. Αυτήν την τύχη του επιφυλάσσουν τελικά κάποιοι εντός και εκτός ΠΑΣΟΚ.

Written by κώστας (provocator)

30 Ιανουαρίου 2008 at 11:01 μμ