Δελφινοι

πάλι παραιτήθηκε ο Αλαβάνος?

Posts Tagged ‘Γιώργος Παπανδρέου

Θα με πεθάνει αυτό το παιδί, στον τάφο θα με στείλει

3 Σχόλια

Τώρα πάλι θυμήθηκα την μάνα μου…

«Θα με πεθάνει αυτό το παιδί, στον τάφο θα με στείλει»

Γιατί βρε αγόρι μου; Γιατί βρε Γιωργάρα μου; Αφού ούτε ανατροπή θα κάνεις, ούτε ανανέωση γιατί τα λες και μας καυλώνεις και μετά δεν τα κάνεις;

Αν ήσουν γκόμενα θα είχαμε πάθει προστάτη… τόσες φορές….

Τώρα δεν θες; Δεν μπορείς; Δεν ξέρω εγώ τι άλλο… σημασία δεν έχει… πάντως δεν το κάνεις, και πλέον φοβάμαι ότι δεν θα γίνει ποτέ πια.

Μπορεί να μην παραδεχθεί κανείς, όσο και αν σε αγαπάει (γιατί ρε Γιώργο οι περισσότεροι από αυτούς που σε ψηφίσαν τον Νοέμβρη το έκαναν και από αγάπη), ότι είναι η απόλυτη ξεφτίλα να μιλάς για ανανέωση και ανατροπή και να εκλεγείς (με τους γνωστούς μηχανισμούς) Παναγιωτακόπουλο και Πολυζογόπουλο στην πρώτη δεκάδα του Εθνικού Συμβουλίου; Είναι ανανέωση και ανατροπή να βάζεις πάλι τον Παναγιωτακόπουλο στο πολιτικό συμβούλιο (για να είναι ανανέωση ο Παναγιωτακόπουλος πρέπει να ζει κανείς στο Καύκασο). Εδώ να πούμε και τι ήταν ο Παναγιωτακόπουλος, ήταν ο συγκεντρωσιάρχης του Αντρέα, α !!! ήταν και σε έναν όμιλο (όμιλο Γιώργο, όμιλο που αντιπολιτεύονταν τον Σημίτη) και που η κύρια του δραστηριότητα ήταν να βγάζει μια αφίσα κάθε χρόνο στην επέτειο του θανάτου του Ανδρέα. Δηλαδή Γιώργο μου, Χέζε ψηλά και Αγνάντευε.

Είναι ανατροπή το να κάνεις μια πρόταση για το πολιτικό συμβούλιο και αυτήν να προέρχεται από συσχετισμούς δυνάμεων και διατήρηση ισορροπιών;

Ανατροπή είναι να μη βάλεις πρώην υπουργούς και υφυπουργούς και να βάλεις την Τόνια Αντωνίου; Επειδή θες να διατηρήσεις ισορροπίες;

Είναι ανατροπή να υπάρχουν στο περιβάλλον σου τύποι οι οποίοι περιφέρονται τα ονόματα τα τους σε κανάλια και εφημερίδες (δεν ξέρω με ποιο τρόπο…) σαν γραμματείς και δεν ξέρω εγώ τι άλλο… οι οποίοι μας έλεγαν στις εκλογές τον Σεπτέμβρη ότι θα γίνουν υπουργοί αν βγει το ΠΑΣΟΚ γιατί έχουν καλή προσωπική σχέση μαζί σου; (έχω σχετικό post εδώ και μάλιστα είναι το πρώτο : … Το βουβό κλάμα του ψηφοφόρου). Και επειδή όπως είπες και εσύ το Σεπτέμβρη, μετά τις εκλογές θα λέμε αλήθειες, στην Κοζάνη αναφέρομαι και στον Γιώργο Παπακωνσταντίνου, και μαγκιά του ρε Γιώργο που βγήκε πρώτος και με διαφορά και είχε τόση επιμονή (μετά την τρίτη εκλογική αναμέτρηση, 2000, 2004, 2007), αλλά εσύ είπες να λέμε την αλήθεια…

Η απόλυτη ξεφτίλα είναι…

Πού είναι ο παλιός δικός σου ο Καρτάλης, που είναι ο Μίμης, η Μαρία…

Στον Καρτάλη δε συγχωρείς ότι αποσκίρτησε στον Βενιζέλο; Έτσι θα πάμε μπροστά;

Είδα προχθές για πρώτη φορά στην βουλή τον Καρτάλη και χάρηκα μετά από πολύ καιρό.

Απόλυτη ξεφτίλα είναι, αυτό είναι

Τέρμα τα μασημένα λόγια

Ανανέωση με τους: Πολυζωγόπουλος, Παναγιωτακόπουλος, Τζουμάκας, Κατσικαρέλλης….

Δεν με πειράζει ρε Γιώργο να μείνουμε 10, 20, 40 χρονιά αντιπολίτευση, με επίγνωση για αυτό σε ψηφίσαμε.

Την μιζέρια, την γλίτσα και αυτόν τον αργό θάνατο δεν αντέχω…

Οπού και αν πάμε ρε Γιώργο θα πάμε με το κεφάλι ψηλά.

Η παράταξη που δώσαμε το ανάστημα και την ελπίδα που άξιζε σε μερίδιο του ελληνικού λαού που θεωρούνταν μιάσματα, απόκληροι.

Το 1981 μας ψήφιζαν πουτάνες και τραβεστί και ήταν περήφανοι για τον Αντρέα.

Η παράταξη που δεν προσκύνησε την δεξιά (και δεν το λέω εγώ ρε Γιώργη, ο ΠΑΜΠΛΟ το έλεγε στον επικήδειο του Αντρέα στα Νέα)

Όπου και αν πάμε θα πάμε με το κεφάλι ψηλά, σαν έτοιμοι από καιρό, σαν θαρραλέοι…

Και ξέχασα και τον Ραγκούση… γιατί τον Ραγκούση ρε πρόεδρε; δεν λέω εγώ καλή επιλογή (ίσως η μόνη) για εκπρόσωπος τύπου αλλά τώρα που καιγόμαστε… Γραμματέα; σε τι θα σε βοηθήσει σε πολιτικό ή οργανωτικό επίπεδο; Τέτοια ανασφάλεια ρε συ Γιώργη; δεν θες να βάλεις κανέναν αυτόφωτο; φοβάσαι να δημιουργήσεις το νούμερο δύο; Η στην τελική τον έβαλες να βοηθήσει παραπάνω σε επικοινωνιακό επίπεδο; είχες τόσους που γράφουν και σε πολιτικό και σε οργανωτικό και επικοινωνιακό επίπεδο και θα δύο εγώ Ανδρουλάκης και Καρτάλης….

Αν εν τέλει ήθελες πρόεδρε να κάνεις την ανατροπή να μην έκανες καμία πρόταση για κανένα όργανο.

Δεν είναι γιουσουφάκια σου το Πολιτικό Συμβούλιο και ο Γραμματέας, είναι αυτόνομα όργανα όπως και εσύ και σε ένα ανοιχτό δημοκρατικό κόμμα αφήνεις να εκλέγουν τα όργανα ανεπηρέαστα.

Εν τέλει ας τους διορίζεις, να μην εκλέγονται δήθεν για να έχεις άλλοθι και συνυπεύθυνους, να μην λες ότι σε υπονομεύουν κιόλας.

Αλλά τι τα θες, κάθομαι και σκάω και εσείς έχετε τα νέα γραφεία να κάνετε να είναι ευάερα ευήλια και οικολογικά… Εδώ ο κόσμος χάνεται και το μ……. ξυρίζεται.

Υ.Γ. σταχυολογώ άλλες δύο συμβουλές τις μάνας μου (και όχι μόνο της δικής μου φαντάζομαι)

1. Αν την άλλη Πέμπτη που θα πάω στο σχολείο για το τρίμηνο δεν έχεις καλούς βαθμούς, καλύτερα να μην σε βρω όταν γυρίσω σπίτι.

2. Κάνε την προσευχή σου να βγει ο λεκές από το χαλί

buzz it!

Advertisements

Written by κώστας (provocator)

25 Μαρτίου 2008 at 12:55 πμ

Keep Walking

leave a comment »

Δυο τρεις κουβέντες.

Στις 11 Νοέμβρη ο ΓΑΠ εκλέχθηκε αρχηγός ανεξάρτητα από το άμεσο αποτέλεσμα που θεωρητικά μπορούσε να επιτύχει. Αυτό που λέγαμε πολλοί από τους υποστηρικτές του (και μέσα από αυτό το blog) ήταν ότι εμπιστευόμαστε τον ΓΑΠ ανεξάρτητα από το εκλογικά αποτελέσματα. Εκείνο ήταν και το μόνο λογικό συμπέρασμα που μπορούσε κανείς να βγάλει από τα Gallup εκείνης της περιόδου, που ενώ οι ψηφοφόροι πίστευαν ότι ο Βενιζέλος θα κέρδιζε ενδεχομένως τις εκλογές, οι ίδιοι επέλεγαν Παπανδρέου.

Με αυτό το βασικό δίλημμα φτάσαμε στην 11 Νοέμβρη και επιλέξαμε τον ΓΑΠ.

Γιατί λοιπόν τέτοιος πανικός με βάση τα τελευταία Gallup;

Είναι αλήθεια επίσης ότι δώσαμε μια νέα εκλογή στον ΓΑΠ με βάση την εικόνα τις περιόδου Σεπτέμβριος – Νοέμβριος 2007.

Είναι επίσης αλήθεια ότι αυτή η εικόνα άλλαξε και πάλι στις 12/11/2007.

Ο ΓΑΠ κατηγορήθηκε για την κατά μέτωπο επίθεση στα ΜΜΕ, μα δεν επιτέθηκε, αλλά αμύνθηκε στα ΜΜΕ, που τον καλούσαν με πρώτο, το πρώτο πρωτοσέλιδο του Βήματος στις 18/09/2007 «Παραιτηθείτε κύριε Πρόεδρε».

Τα ΜΜΕ δεν τα είχαμε και σε άλλες δύσκολες περιόδους και όμως προχωρήσαμε, όπως επίσης σε άλλες περιόδους τα είχαμε μαζί μας (και αυτό το πληρώνουμε) και παρόλα αυτά χάσαμε.

Την χλεύη και τον σαδισμό την αντιμετωπίσαμε ξανά.

Αυτό που ίσως δεν αντιμετωπίσαμε ξανά είναι την χαμένη μας αυτοεκτίμηση.

Το αυτoμαστίγωμα και η μαζοχιστική αυτοκριτική μας ίσως σταματήσουν όταν πρόσωπα που έχουν τους δικούς τους αρνητικούς συνειρμούς βγουν από το κάδρο.

Μερικές φορές σκέφτομαι ότι ο Γιώργος και με δική του ευθύνη (αλλά όχι τη κύρια) έχει αποδομηθεί τόσο που ίσως τα πράγματα πλέον να είναι μη αναστρέψιμα.

Σε πείσμα των σημείων των καιρών, θα περιμένω να δω ξανά αύριο (και όχι μόνο αύριο) τον Γιώργο της περιόδου Σεπτεμβρίου – Νοεμβρίου 2007 και θα συνεχίζω να περπατώ μαζί του.

Keep Walking λοιπόν μέχρι το τέλος, μέχρι τον στόχο.

Keep Walking

Written by κώστας (provocator)

12 Μαρτίου 2008 at 9:04 μμ