Δελφινοι

πάλι παραιτήθηκε ο Αλαβάνος?

Posts Tagged ‘Πολιτικό Συμβούλιο

Οι πρωταγωνιστές του Π.Σ.

leave a comment »

Είχε πολλούς πρωταγωνιστές το Πολιτικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ.

Είχε καταρχήν τον κο Σημίτη ο οποίος ένιωσε ότι κάποιοι τον στοχοποιούν και απέφυγε για μία ακόμη φορά να συμμετέχει σε μία διαδικασία που θα περιείχε επιθέσεις εναντίον του. Ο πρώην πρωθυπουργός συνέχισε για μία ακόμη φορά την παράδοση των λάθος πολιτικών χειρισμών.Ο κος Σημίτης στοχοποιήθηκε μόνος του, όταν μέσα σε μία μέρα άλλαξε εντελώς στρατόπεδο και πήρε το μέρος ενός από τους πιο μακρινούς ιδεολογικούς του συγγενείς. Η ίδια λογική που του επέβαλε να πετάξει τον Βενιζέλο έξω από το παιγνίδι της διαδοχής το 2004, του επέβαλε επίσης να τον επαναφέρει το 2007. Ο Σημίτης έχει αφήσει ένα πολύ μεγάλο έργο το οποίο όμως φαίνεται να τον στοιχειώνει. Δεν κατάφερε να καταγραφεί πλήρως και καθολικά ως επιτυχημένος πρωθυπουργός με δική του ευθύνη.Και αυτό του δημιουργεί την ανασφάλεια της αναγνώρισης. Όποιος δεν αναγνωρίζει το έργο του είναι εχθρός. Έχει την μάλλον παράλογη απαίτηση να υπερασπίζονται όλοι οι άλλοι το έργο του εκτός από τον ίδιο. Όσο όμως και να το επιδιώκει δεν μπορεί να μείνει στο απυρόβλητο μη συμμετέχοντας στις μάχες. Δεν έχει κανενός είδους ασυλία, και όλοι μας περιμένουμε από αυτόν είτε να αποσυρθεί όπως είπε ο Πάγκαλος είτε να τοποθετηθεί επί της ουσίας για το μέλλον του ΠΑΣΟΚ. Να απαντήσει, τι καλό βρήκε στον Παπανδρέου το 2004 και τι καλό βρήκε στον Βενιζέλο το 2007. Ο εκσυγχρονισμός του στον οποίο πολλοί πιστέψαμε τι έγινε? Ποιος τον εκφράζει σήμερα, και με ποια έκδοση? Δεν μπορεί να σύρεται σε σπασμωδικές κινήσεις πολιτικής ανασφάλειας και μετά να παραπονιέται ότι τον στοχοποιούν. Θέλουμε ο Σημίτης να είναι παρών. Όπως ήταν στα χρόνια της διακυβέρνησης του. Ένας καλός πρώην πρωθυπουργός πρέπει να αποδεικνύει συνεχώς ότι είναι και χρήσιμος πολιτικός. Αλλιώς ας συνεχίσει απλώς το συγγραφικό του έργο.

Ο Παπανδρέου βλέπει από την μεριά του υπονομευτές. Εδώ η ανασφάλεια πιάνει κόκκινο. Αυτή η ιστορία πρέπει να τελειώσει. Δεν είναι υπονομευτής ο Γιάννος Παπαντωνίου που λέει τα προφανή. Η αψυχολόγητη απομάκρυνση του είναι υπονόμευση. Ο Παπανδρέου όπως και ο Σημίτης κάνουν μαζί το ίδιο λάθος. Δημιουργούν χωρίς λόγο εχθρούς και μετά κλαίγονται που δεν τους αγαπούν όλοι. Όπως και να το δει κανείς δεν φταίει το ΠΑΣΟΚ του 2004 για το ΠΑΣΟΚ του 2007. Ο Παπανδρέου είναι υπεύθυνος που δεν κράτησε την κληρονομιά Σημίτη διαγράφοντας τις αμαρτίες του. Και το ογκώδες Mea Culpa του το αποδεικνύει ξεκάθαρα. Ναι ίσως τον Σεπτέμβριο να έχασε το ΠΑΣΟΚ του 2004. Ποιος όμως είναι υπεύθυνος που το 2007 κατέβηκε στις εκλογές ξανά το ΠΑΣΟΚ του 2004? Ο κος Παπανδρέου έπρεπε να μείνει απλώς στην αυτοκριτική του και στην πρόταση για το μέλλον. Οποιαδήποτε αναφορά του σε υπονομευτές και παλιά λάθη αποτελεί άλλη μία έμμεση παραδοχή κακής ηγεσίας.

Μεγάλος πρωταγωνιστής και ο Πάγκαλος. Ο πάλαι ποτέ άσπονδος φίλος του Γιώργου, του «προδότη» που τον πέταξε έξω από το υπ. Εξωτερικών, τώρα γίνεται υποστηρικτής του. Γιατί? Γιατί δεν πάει τον Βενιζέλο. Και καλώς, συμφωνώ κι εγώ στα περί ρητόρων, αλλά αυτή η χωρίς δισταγμούς παραδοχή του «μη χείρον βέλτιστον» από τον Πάγκαλο με ενοχλεί αφάνταστα. Αφού δεν υποστηρίζει πλήρως κάποιον από τους υφιστάμενους υποψηφίους γιατί δεν έθεσε και ο ίδιος υποψηφιότητα?

Ο Βενιζέλος από την πλευρά του έκανε μία ήπια και αρκετά εμπλουτισμένη τοποθέτηση.Δείχνει όμως μία παράλογη εμμονή στο να ακολουθεί κατά πόδας το «δημοφιλές» το κακώς εννοούμενο «λαικό». Μίλησε για «πατριωτικό, λαϊκό, προοδευτικό, ριζοσπαστικό» ΠΑΣΟΚ λίγο αφότου ο ΓΑΠ είχε χρησιμοποιήσει τι ίδιες ακριβώς λέξεις.

Αναφέρθηκε στην βάση με λόγια κατά την γνώμη μου απαξιωτικά:

  • Ηχούν τα αυτιά όλων μας οι αγωνιώδεις ερωτήσεις απλών και πονεμένων ανθρώπων σε όλες τις γωνιές της χώρας τις μέρες πριν τις εκλογές. Μας ρωτούσαν, σας ρωτούσαν: «θα νικήσουμε; Θα τον ρίξουμε τον κ. Καραμανλή; Θα είμαστε Κυβέρνηση την επομένη των εκλογών;» Αυτοί οι άνθρωποι είναι που διψούν για την εξουσία. Σ’ αυτούς τους ανθρώπους δεν δίνεις ελπίδα, δεν δίνεις όραμα, δεν δίνεις προοπτική, δεν εγγυάσαι τίποτα, όταν όλα όσα κάνεις και όλα όσα λες έχουν ως αποτέλεσμα να ξαναγίνει κυβέρνηση με οριακή αυτοδυναμία ο κ. Καραμανλής. Δεν πρέπει να τους προδίδουμε τους ανθρώπους αυτούς.
  • Όλοι, λοιπόν, μαζί μπορούμε να ξαναφτιάξουμε το μεγάλο πλειοψηφικό και νικηφόρο ΠΑΣΟΚ.
  • Όλοι μαζί μπορούμε να μετατρέψουμε την κρίση σε εφαλτήριο αναγέννησης.
  • Όλοι μαζί μπορούμε να κοιτάξουμε στα μάτια τους απλούς ανθρώπους της παράταξης, που αγωνιούν και να τους πούμε: Μη φοβάστε. Το ΠΑΣΟΚ είναι και θα είναι πάντα ενωμένο. Το άφησε ο Ανδρέας Παπανδρέου ενωμένο και μεγάλο, το διατηρούμε όλοι εμείς ενωμένο και μεγάλο και έτσι θα το παραδώσουμε.

Δεν είναι πονεμένα ούτε διψούν για εξουσία τα μέλη του ΠΑΣΟΚ, και όσα διψούν αποτελούν τα υποκείμενα της κάθαρσης που ευαγγελίζονται και οι τρεις υποψήφιοι του ΠΑΣΟΚ. Δεν φοβούνται τα μέλη του ΠΑΣΟΚ, δεν αγωνιούν για την απώλεια της εξουσίας και όσοι φοβούνται και αγωνιούν δεν έχουν θέση στις πολιτικές ζυμώσεις του ΠΑΣΟΚ. Αυτή η «βάση» στην οποία αναφέρεται ο κος Βενιζέλος, είναι η συντηρητική, η φοβική, η βολεμένη βάση που έχασε τα προνόμια της. Η στόχευση του Βενιζέλου σε αυτή τη βάση δεν είναι περίεργη. Για όσους τον παρακολουθούμε στενά ήταν μάλλον αναμενόμενη.
Κατανοώ ότι ένας πολιτικός με την οξυδέρκεια του κου Βενιζέλου μπορεί πολύ εύκολα να ανιχνεύσει ποια πράγματα θέλει να ακούσει ένας μεγάλος (ίσως πλειοψηφικός) αριθμός μελών που δεν ενδιαφέρεται και πολύ για την πραγματική πολιτική αναγέννηση του ΠΑΣΟΚ παρά μόνο για την επάνοδο στην εξουσία. Αυτό που δεν κατανοώ είναι το πως ένας πολιτικός με την οξυδέρκεια του κου Βενιζέλου σέρνεται συνεχώς και αποκλειστικά γύρω από αυτά τα πράγματα.

Written by Christos

8 Οκτωβρίου 2007 at 10:09 μμ