Δελφινοι

πάλι παραιτήθηκε ο Αλαβάνος?

Posts Tagged ‘blogs

Η Ψιλικατζιάδα και μία λάθος «συγνώμη»

15 Σχόλια

“σε μια δημοκρατία κανείς, ανεξάρτητα από το πόσο ισχυρός ή αδύναμος είναι, δεν μπορεί να έχει το δικαίωμα να μην προσβάλλεται…”
Ρόναλντ Ντουόρκιν
από το βιβλίο του Τάσου Παππά
“Ποια Αριστερά Ποια Δεξιά;”

Παρακολουθώ εδώ και 2-3 μέρες το πρωτοφανές ξεκατίνιασμα της ελληνικής blogόσφαιρας για το θέμα της Ψιλικατζούς στην Καβάλα (για περιγραφή της ιστορίας δείτε εδώ και εδώ). Είχα αποφασίσει να μην υποκύψω στον πειρασμό να σχολιάσω το οτιδήποτε για αυτό το «συνταρακτικό» γεγονός που «σημάδεψε» τον Ελληνικό δημόσιο χώρο και για το οποίο έχουν ξοδευτεί πολλά πολλά Megabytes κειμένου από όλες τις πλευρές. Αποφάσισα να συμμετέχω κι εγώ σε αυτό το καρναβάλι (την ώρα που όλοι μας θα έπρεπε να ασχολούμαστε με άλλα) όχι γιατί κατάλαβα ξαφνικά την σημασία που έχει για τον τόπο μία ηλίθια τοποθέτηση σε μία εκδήλωση από μία κοπέλα που αυτοπροσδιορίζεται ως πράσινη ή μορφωμένη αλλά γιατί ως μέλος ενός κόμματος ζητάω εξηγήσεις για την δημόσια συγνώμη που αυτό απηύθυνε προς μία πολίτη ισότιμη με τους υπόλοιπους.

Γιατί ο πρόεδρος ενός κόμματος του ελληνικού κοινοβουλίου αισθάνεται την ανάγκη απολογηθεί σε έναν πολίτη απλά και μόνο επειδή ο δεύτερος προσβλήθηκε από ανθρώπους που κατά δήλωσή τους εκπροσωπούν το πρώτο? Από που και ως πού ένα κόμμα ζητάει συγνώμη επειδή ένα μέλος του εξέφρασε ελεύθερα και δημόσια την άποψη του, όσο ξεφτιλισμένη και αν ήταν αυτή, σε μία εκδήλωση αφιερωμένη κατεξοχήν στην ελευθερία του λόγου? Το ΠΑΣΟΚ ζήτησε συγγνώμη για τι ακριβώς? Για τις απόψεις των μελών του? Αυτό είναι πρωτοφανές! Αν κάθε φορά που εκφράζουμε την κρίση μας για κάποιον (επαναλαμβάνω, όσο ξεφτίλα και να είναι αυτή η κρίση) το κόμμα μας έσπευδε να ζητήσει συγγνώμη από τον θιγόμενο καταλαβαίνουμε όλοι ότι άλλη δουλειά δεν θα προλάβαινε να κάνει. Και τέλος, και ίσως το σημαντικότερο, γιατί το ΠΑΣΟΚ ζητάει επισήμως συγνώμη ΜΟΝΟ από την Ψιλικατζού και όχι από όλους όσους έχουν θιγεί από μέλη του?

Ο οποιοσδήποτε εκτίθεται στον δημόσιο χώρο και διάλογο θα πρέπει να είναι προετοιμασμένος να δεχτεί και ανίερες επιθέσεις. Έτσι είναι η δημοκρατία μας. Δεν χρειάζεται ο οποιοσδήποτε θιγόμενος ούτε τον οίκτο ούτε την συγνώμη ενός πολιτικού φορέα.

Και ρωτώ, κάθε φοιτητής ή συνδικαλιστής που ακούει μπινελίκια σε γενικές συνελεύσεις από εκπροσώπους κομματικών παρατάξεων είναι αποδέκτης συγνώμης από τα οικεία κόμματα? Ζήτησε ποτέ άλλοτε το ΠΑΣΟΚ συγνώμη για οποιαδήποτε αξιολογική κρίση μέλους του προς άλλους? Πρόκειται να το ξανακάνει? Θα ζητήσει ποτέ το ΠΑΣΟΚ συγνώμη για κάποιον που θα αποκαλέσει εμένα αμόρφωτο? Όχι.

Από την Κωνσταντίνα όμως ζήτησε. Και ζήτησε γιατί η Κωνσταντίνα έχει κοινό και γιατί επέλεξε άστοχα να ζητήσει από το κοινό της να αποδοκιμάσει την προσβολή που της έγινε. Έχει την δύναμη η Κωνσταντίνα να «απαιτεί» συγνώμη και αυτό το ΠΑΣΟΚ το ξέρει. Ο φόβος του καλού ονόματος στην blogoσφαιρα ανάγκασε το ΠΑΣΟΚ να αντιμετωπίσει την Κωνσταντίνα με πιο προνομιακό τρόπο από ότι άλλους πολίτες.

Μου είναι αδιανόητο το να αφιερώνουμε εν έτι 2008 τόσες σελίδες στο να υπερασπιζόμαστε το προφανές δικαίωμα μίας «αμόρφωτης» να εκφράζεται. Την ίδια στιγμή με θλίβει το γεγονός ότι η δημοφιλία κάποιου στον δημόσιο χώρο τον καθιστά περισσότερο ευαίσθητο στην προσβολή και κατά συνέπεια περισσότερο άξιο συγνώμης σε σχέση με τους υπόλοιπους πους δεν τους ξέρει ούτε η μάνα τους.

Δεν μπορεί ένα ξεκατίνιασμα να αναγορεύεται σε μείζον blogoθέμα επειδή η θιγόμενη τυχαίνει να είναι δημοφιλής. Και τέλος δεν μπορεί ένας σοβαρός πολιτικός θεσμός να ζητάει δημόσια συγνώμη για το ασήμαντο τσίρκο που παίχτηκε στην Καβάλα όταν δεν έχει ζητήσει συγνώμη για άλλα πολύ σοβαρότερα θέματα…

Advertisements

Written by Christos

28 Μαρτίου 2008 at 8:29 μμ

Περί ρύθμισης και απορύθμισης

with one comment

Ο Γιώργος έχει γράψει ένα από τα πιο ψύχραιμα και συγκροτημένα posts σχετικά με το press-gr.

Θα διαφωνήσω μόνο λίγο (επί της αρχής) στον επίλογο του:

Ούτε η αυτορρύθμιση μιας μη-κοινότητας, ούτε η ετερορρύθμιση με σφίξιμο ενός ήδη ασφυκτικού νομικού πλαισίου για την έκφραση θα λύσουν το πρόβλημα. Αυτό μπορεί να το κάνει μόνο μια λελογισμένη απορρύθμιση, που θα επιτρέψει επιτέλους τη σωστή λειτουργία της αγοράς των ιδεών — σε παραδοσιακά και νέα μέσα.

Όταν τίθεται το δίλημα επιλογής ή μη ενός τρόπου ρύθμισης η απάντηση συνήθως δεν είναι μονοσήμαντη. Στις περισσότερες περιπτώσεις (και αυτή που συζητάμε είναι μία από αυτές) είναι απαραίτητη η συνετή ad-hoc εφαρμογή όλων των εναλλακτικών τρόπων αντιμετώπισης.

Μπορεί ο χώρος των blogs να μην συνιστά κοινότητα στο σύνολο του, συντίθεται όμως από επιμέρους κοινότητες μικρές ή μεγάλες, η οποίες θα πρέπει να καταβάλλουν μία συνεχή προσπάθεια αυτορύθμισης όταν αντιλαμβάνονται ότι η λειτουργία τους παρουσιάζει εκφυλιστικά φαινόμενα.

Η νομοθετική ρύθμιση δεν σημαίνει απαραίτητα περαιτέρω «σφίξιμο ασφυκτικών νόμων» το οποίο σε καμία περίπτωση δεν είναι αποδεκτό. Μπορεί όμως να κινηθεί προς μία κατεύθυνση με λιγότερο ασφυκτικούς και περισσότερο αποτελεσματικούς νόμους, που θα προστατεύουν ισότιμα την ελευθερία της έκφρασης αλλά και την προσωπική αξιοπρέπεια.

Η απορύθμιση μπορεί να αποβεί αποτελεσματική μόνο σε αγορές, οι παίκτες των οποίων-ή τουλάχιστον η πλειοψηφία τους-λειτουργούν ορθολογικά. Αν μιλούσαμε μόνο για μία «αγορά ιδεών» με παραγωγούς και καταναλωτές ιδεών, απόψεων και κριτικής τότε ναι, η απορύθμιση ίσως να ήταν η καλύτερη λύση. Στην αγορά όμως της ενημέρωσης επί πραγματικών ή μη γεγονότων, όπου συχνάζει το κουτσομπολιό, η φήμη, η συκοφαντία και η περιέργεια, τόσο οι παραγωγοί όσο και οι καταναλωτές τείνουν συχνά να μην λειτουργούν ορθολογικά παρασυρόμενοι είτε από ένστικτα είτε από δόλο. Με λίγα λόγια δεν συμβάλουν πάντα με την συμπεριφορά τους στο βέλτιστο αποτέλεσμα, που δεν είναι τίποτα άλλο από την αλήθεια, καθώς αυτή είτε δεν τους συμφέρει είτε δεν τους ενδιαφέρει. Συνεπώς η γενικευμένη απορύθμιση μίας τέτοιας αγοράς θα επιδείνωνε με μαθηματική ακρίβεια την λειτουργία της.

Written by Christos

27 Φεβρουαρίου 2008 at 1:45 πμ

Αναρτήθηκε στις Επικαιρότητα, Μέσα ενημέρωσης

Tagged with ,

Το μανιφέστο των blogs

4 Σχόλια

Νομίζω πως το μανιφέστο των blogs που ετοίμασε ο Νίκος θέτει με σαφήνεια τα βασικά επιχειρήματα που θα χρησιμοποιηθούν τις επόμενες μέρες. Κρατούνται ίσες αποστάσεις χωρίς να παραχωρείται ούτε σπιθαμή κεκτημένων δικαιωμάτων:

Οι παρακάτω 9 θέσεις είναι μια προσπάθεια να διαδοθεί η ιδέα του τι πραγματικά είναι ένα blog, με τελικούς αποδέκτες όχι μόνο τον κόσμο, αλλά και την Πολιτεία και τα Media. Ίσως θα ήταν χρήσιμο να το αναπαράγουν (με ένα απλό copy paste) όσοι μπλογκερς συμφωνούν με τις θέσεις του.

1. Τα blogs είναι διάλογος – ελεύθερος ανεμπόδιστος διάλογος ανάμεσα σε πολίτες.

2. Τα blogs είναι μια πρόσκληση σε διάλογο, σε διαφωνία, και επικοινωνία.

3. Τα blogs δεν κέρδισαν το ενδιαφέρον της κοινωνίας επειδή λένε ψέματα ή συκοφαντούν. Το κέρδισαν επειδή η κοινωνία έχει ανάγκη από μια αυθεντική φωνή.

4. Τα blogs είναι το δικαίωμα του καθενός να εκφέρει την άποψή του. Δεν υπάρχουν “ενημερωτικά” και “μη ενημερωτικά” blogs. Μέσα από το διάλογο όλοι κάτι μαθαίνουμε.

5. Τα blogs δεν τα γράφουν επαγγελματίες – τα γράφουν πολίτες. Μπορεί να αξιοποιούν την όποια επαγγελματική τους εμπειρία, μπορεί και όχι.

6. Ο blogger δεν χρησιμοποιεί εθνικούς πόρους (όπως οι τηλεραδιοσυχνότητες), και συνεπώς δεν μπορεί να μπαίνει σε καλούπια ο τρόπος και το περιεχόμενο της έκφρασής του. O blogger αξιοποιεί το απεριόριστο μέγεθος του παγκόσμιου Δικτυακού ιστού για να εκφράσει και τη δική του άποψη.

7. Η Πολιτεία, τα Media, οι επιχειρήσεις, και όλοι οι θεσμοθετημένοι οργανισμοί της Ελληνικής κοινωνίας, αξίζει να παρακολουθούν τους bloggers και τον διάλογο τους. Ακόμα καλύτερο θα είναι να συμμετέχουν ισότιμα σε αυτόν το διάλογο. Θα μπορέσουν και οι ίδιοι να γίνουν σοφότεροι μαθαίνοντας την άποψη του απλού πολίτη, αντί να προσπαθούν να την περιορίσουν στα δικά τους καλούπια.

8. Το δικαίωμα του blogger να γράφει ελεύθερα την άποψή του είναι ιερό. Αν με αυτά που γράφει καταπατά συγκεκριμένες νομοθετικές διατάξεις, υπάρχουν νόμιμες διαδικασίες για την δίωξή του.

9. Στο βαθμό που δεν παραβιάζει με σαφή τρόπο διατάξεις του νόμου, η ανωνυμία είναι δικαίωμα του blogger.

Written by Christos

25 Φεβρουαρίου 2008 at 11:23 μμ

Αναρτήθηκε στις Επικαιρότητα, Μέσα ενημέρωσης

Tagged with